Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Τεχνητή Νοημοσύνη: Η νέα πρόσθηκη στην ελευθερία του τύπου



ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ
ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ

Γράφει ο Γιάννης Γεωργιάδης

 Η επιθυμία για Συνταγματική Αναθεώρηση ολοένα και μεγαλώνει, με τους βουλευτές να συζητούν για συνταγματική «αναγνώριση» της Τεχνητής Νοημοσύνης, κάτι που θα λάβει χώρα για πρώτη φορά στα χρονικά (αν ψηφιστεί). Είναι, ωστόσο, σωστό να ειπωθεί κάτι τέτοιο τώρα ή είναι σχετικά...νωρίς;

Η 2α Ιουνίου 2026 καθορίζει την ιστορία τόσο της Ελλάδας όσο και των ίδιων των Ελλήνων πολιτών, αφού αποτελεί την ημέρα που προτείνεται η αναθεώρηση του Ελληνικού Συντάγματος. Εν συνόλω, θα αποτελέσει την 5η αναθεώρηση, μετά το 1986, το 2001, το 2008 και το 2019. Αν και στο στόχαστρο έχει τεθεί κυρίως η παιδεία και το άρθρο 16, το συγκεκριμένο (ειδησεογραφικό) άρθρο πρόκειται να ασχοληθεί με την ελευθερία του τύπου και την Τεχνητή Νοημοσύνη.

Η Ελευθερία του Τύπου αναφέρεται στο άρθρο 14 του Ελληνικού Συντάγματος, όπως αναθεωρήθηκε το 2019. Συγκεκριμένα, αναφέρει την ελευθερία του κάθε πολίτη να εκφράζεται (παράγραφος 1), την καταδίκη της λογοκρισίας (παράγραφος 2), την ελεύθερη έκδοση ενημερωτικού υλικού εκτός εκείνου που προσβάλει οποιαδήποτε θρησκεία, το πρόσωπο του ΠτΔ, την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας ή που υπονομεύει με σκοπό τη βίαια ανατροπή του πολιτεύματος ή που φανερώνει ειδικές πληροφορίες για τις ένοπλες δυνάμεις (παράγραφος 3) και τη διαδικασία που ακολουθείται σε περίπτωση παραβίασης (παράγραφος 4 και 6), την προστασία από υβριστικό ή συκοφαντικό περιεχόμενο (παράγραφος 5) και τις αστικές και ποινικές ευθύνες των ΜΜΕ (παράγραφος 7), την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος δημοσιογραφίας (παράγραφος 8), τη διαφάνεια τόσο με την οικονομική κατάσταση των μέσων ενημέρωσης όσο και των πηγών πληροφόρησης αλλά και τις κυρώσεις μέχρι την ανάκληση άδειας (παράγραφος 9).

Με το έναυσμα της συνταγματικής αναθεώρησης, πάνω σε αυτό το άρθρο τίθεται η προσθήκη για πρόβλεψη για την Τεχνητή Νοημοσύνη (εφεξής ΤΝ). Η πρόταση προέρχεται από τον βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας Ευριπίδη Στυλιανίδη. Η δήλωσή του κάνει σαφή τόσο τις προσωπικές του προθέσεις όσο και την κατεύθυνση της κυβερνώσας παράταξης για προσαρμογή «στην ανάγκη των σύγχρονων τεχνολογικών δεδομένων και διαχείρισης των μεγάλων προκλήσεων της Τεχνητής Νοημοσύνης.» (ΣΚΑΙ, 2026). «Η Ελλάδα πρέπει να γίνει η πρώτη χώρα που θα προχωρήσει στον Ψηφιακό Συνταγματισμό θεσπίζοντας στο Σύνταγμα της την αναφορά στην τεχνητή νοημοσύνη» δήλωσε συγκεκριμένα ο βουλευτής. Παράλληλα, από την ενότητα των ατομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων, προτείνουν:

Αναθεώρηση του άρθρου 5 του Συντάγματος (Ελεύθερη ανάπτυξη της προσωπικότητας, προσωπική ελευθερία) ή του άρθρου 5Α (Δικαίωμα στην πληροφόρηση) ή προσθήκη νέου άρθρου, ως άρθρο 5β, και του άρθρου 15 (κινηματογράφος, φωνογραφία, ραδιοφωνία, τηλεόραση).

Ένα θετικό που πρέπει να αναγνωριστεί είναι και η πρόβλεψη για τις ελευθερίες του ανθρώπου σε σχέση με την ΤΝ. Αναλυτικότερα, η αναθεώρηση στο άρθρο 5 προβλέπει την αναγκαιότητα της ΤΝ να υπηρετεί την ελευθερία του ατόμου και την ευημερία της κοινωνίας, ώστε να μετριάζονται οι κίνδυνοι και να αξιοποιούνται τα πλεονεκτήματα που προσφέρει, ενώ ταυτόχρονα το προτεινόμενο για αναθεώρηση άρθρο 15 εξασφαλίζει την προστασία του δημοσιογράφου έναντι του εργοδότη του (Huffpost, 2026). 

Με άλλα λόγια, γίνεται ένα ακόμα βήμα από την αναθεωρητική ύλη [νομικός όρος] για τη σύνδεση ΤΝ και ανθρωπότητας. Ξεκινά η συζήτηση για αμοιβαίο σεβασμό μιας νεοεμφανιζόμενης (και κατά πολύ αναδυόμενης) οντότητας, της οποίας η δράση φαντάζει...«ανθρωπόμορφη».

Πολύ συνοπτικά, αξίζει μια αναφορά στην ομιλία του καθηγητή Ευάγγελου Βενιζέλου για την Ευρωπαϊκή Πράξη για την ΤΝ (AI Act), είτε υπάρχει συμφωνία είτε διαφωνία ως προς τον τρόπο διακυβέρνησης εθνικών θεμάτων. Συγκεκριμένα, ο καθηγητής τάσσεται υπέρ μιας ρητής αναφοράς για την Τεχνητή Νοημοσύνη στα εθνικά Συντάγματα, όμως με τέτοιο τρόπο που όχι μόνο δε θίγει το Διεθνές Δίκαιο ή τους γενικούς παραδεγμένους κανόνες (άρα το άρθρο 28 του Ελληνικού Συντάγματος), αλλά και που ίσως να μην αποτελεί «μοναδική» αναφορά στην ΤΝ, αλλά...ερμηνευτική (Βενιζέλος, 2025), δηλαδή να τεθεί ως Ερμηνευτική Δήλωση σε άρθρο σχετικό με τον Κόσμο της Πληροφορίας (άρθρο 9Α).

Αδιαμφισβήτητα, ο κ. Βενιζέλος υπογράμμισε τα εξής: να μην συμπεριφερθούμε ως λουδίτες έναντι της ΤΝ και ότι γίνεται μεγάλη συζήτηση για τον «μετα-άνθρωπο», που αλλάζει σημαντικά στοιχεία του Συνταγματισμού και ως εκ τούτου «ροκανίζει» τις υπάρχουσες θεμελιώδεις έννοιες της Νεωτερικότητας (Βενιζέλος, 2025).

Πριν το τέλος, προτείνεται η παράθεση των βασικών αρχών του (Κλασσικού) Φιλελευθερισμού, όπως τις ορίζει ο Andrew Heywood το 2014 (σελ. 38):

Ατομικισμός- Ελευθερία- Λογική- Ισότητα- Ανοχή- Συναίνεση- Συνταγματισμός

Οπότε, αν εγκριθεί η προσθήκη διάταξης ή άρθρου για την ΤΝ, η δράση της πρέπει να συναινεί με τη δράση των ανθρώπων, χωρίς να παραβιάζει την Ελευθερία και τη Λογική, στα πλαίσια του Συνταγματισμού, και να ανέχεται εκεί που ο Ατομικισμός «υψώνει» την Ισότητα.

Συμπεραίνοντας, το έργο της τωρινής Αναθεωρητικής Βουλής φρονείται ουσιαστικό, περνώντας την Ελληνική έννομη τάξη σε μετανεωτερική διάσταση. Επομένως, μόνο μεθοδική και όχι συνοπτική πρέπει να είναι η διαδικασία διατύπωσης που θα επιτρέψει ακόμα και την ερμηνεία.

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Επανέκδοση αδειών για ιδιωτικά πανεπιστήμια: Το τέλος μιας σύντομης μάχης ή η αρχή ενός μακροσκελούς πολέμου;

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Το πρόσφατο νομικό αδιέξοδο γύρω από την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων ανέδειξε με τρόπο παραδειγματικό τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα αφήνει την κυβέρνηση να αυτοπαρουσιαστεί όχι ως ένα όργανο εκσυγχρονισμού αλλά ως ένας μηχανισμός με βλέψη την επιτάχυνση των διαδικασιών χωρίς έγνοια για την λειτουργικότητα. Ταυτόχρονα όμως η αντιπολίτευση αδυνατεί να δράσει συντονισμένα με παλιές αποφάσεις και ασάφειες στις θέσεις των κομμάτων να εμποδίζουν την αναχαίτιση των κυβερνητικών ενεργειών.  Έπειτα από προσφυγή του καθηγητού της Νομικής σχολής Αθηνών Π. Λαζαράτο στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το εν λόγω ΣτΕ προέβη στην ακύρωση των αδειών λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η απόφαση αυτή, η οποία ακύρωσε τη διοικητική πράξη ίδρυσης τριών παραρτημάτων ξένων ιδιωτικών πανεπιστημίων, δεν στρέφεται κατά της συνταγματικότητας του νόμου Πιερρακάκη. Αντιθέτως διατήρησε μια αποστασιοποιημένη στάση, και εστίασε σε συγκεκριμένες...

«Η ακροδεξιά παγίδα της Gen Z»

Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τα τελευταία χρόνια η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι όλο και πιο συχνό φαινόμενο. Το target group 18-24 στις ευρωεκλογές, αλλά και στις εθνικές εκλογές των ευρωπαϊκών χωρών, φαίνεται να στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη δεξιά. Είδαμε την άνοδο του Rassemblement National στη Γαλλία, του Vox στην Ισπανία και του AfD στη Γερμανία.  Αυτό αυτόματα αναιρεί την αντίληψη πως η νεολαία είναι «από τη φύση της» ριζοσπαστική και θα φέρει την αλλαγή στον κόσμο. Τι κάνει όμως τους νέους να στρέφονται προς τις δεξιές αντιλήψεις και εκλογικές επιλογές; Κατά πόσο η προπαγάνδα αποτελεί τη φύση του προβλήματος (όπως πάντοτε γίνεται ιστορικά) και κατά πόσο οι ίδιοι οι νέοι στρέφονται αυτόβουλα προς αυτή; Η άνοδος της ακροδεξιάς κυρίως στις νεανικές ηλικίες αποδεικνύει πως η συστημική απογοήτευση, αντί να μεταβάλλεται σε αριστερή χειραφέτηση, καταλήγει σε συντηρητική και αντιδραστική ψήφο. Ο λόγος της κοινωνικής προπαγάνδας εξηγείται με την οικονομική κατάστασ...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Μείωση ορίου εκλογιμότητας: Ριζοσπαστική πρόταση ή ελλειπής μεταρρύθμιση;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 55, παράγραφος 1, του  Συντάγματος φέρνει ξανά στην επικαιρότητα ένα παλιό ερώτημα: αρκεί η μείωση του ορίου  ηλικίας για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι από τα 25 στα 21 έτη, ώστε οι νέοι να αποκτήσουν  ουσιαστική παρουσία στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 55 έχει προκαλέσει αφορμή για πλήθος συζητήσεων καθώς αποτελεί τη σημαντικότερη μεταβολή στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι εδώ και πολλές δεκαετίες. Το όριο των 25 ετών για την εκλογή βουλευτή ισχύει στην Ελλάδα ήδη από το 1844 και διατηρήθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες συνταγματικές ρυθμίσεις. Η μείωσή του στα 21 θα αποτελούσε τη σημαντικότερη μεταβολή του συγκεκριμένου δικαιώματος από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. Η αλλαγή έχει σαφές κοινωνικοπολιτικό όφελος. Διευρύνει τον κύκλο των υποψηφίων και επιτρέπει σε φοι...

Ελεύθερος πολίτης ή χρήσιμος εργαζόμενος; Η μεγάλη μετατόπιση της εκπαίδευσης

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Τα πανεπιστήμια ολοένα και περισσότερο υποβιβάζουν ανθρωπιστικές σπουδές προς όφελος «χρήσιμων» πτυχίων, κι εμείς καλούμαστε να απαντήσουμε σε ένα διαχρονικό ερώτημα: ποιος είναι ο πρωταρχικός ρόλος της εκπαίδευσης; Η ιδέα ότι η εκπαίδευση οφείλει να διαμορφώνει τον άνθρωπο ως πολίτη και όχι απλώς εργαζόμενο έχει ρίζες στην αρχαία ελληνική έννοια της «παιδείας»: τη διαμόρφωση χαρακτήρα, κρίσης και αρετής.  Η αντίληψη αυτή θεσμοθετήθηκε στα μεσαιωνικά πανεπιστήμια μέσω των «ελεύθερων τεχνών» (liberal arts): του trivium (γραμματική, ρητορική, λογική) και του quadrivium (αριθμητική, γεωμετρία, μουσική, αστρονομία). Ο όρος «liberal» παρέπεμπε στην εκπαίδευση του ελεύθερου πολίτη, σε αντιδιαστολή με την τεχνική κατάρτιση των δούλων ή των τεχνικών. Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Wilhelm von Humboldt διατύπωσε το ιδεώδες της Bildung: την ολόπλευρη καλλιέργεια του ατόμου, όχι ως μέσο προς κάποιον εξωτερικό σκοπό ...