Student Politics Insighters

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL.5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Σε συνέχεια των συζητήσεων για τις συνταγματικές αναθεωρήσεις, το βάρος αυτή την φορά πέφτει στην αναθεώρηση του στεγαστικού ζητήματος και μιας πιο προσιτής προσέγγισης, μιας και τον τελευταίο καιρό, οι τιμές των ενοικίων αλλά και της αγοράς ιδιοκτησιακών περιουσιών έχουμε δει να εκτοξεύονται. Πώς όμως αυτό επηρεάζει το γενικότερο πλαίσιο των κοινωνικών δικαιωμάτων και της φοιτητικής ανάγκης για « προσβάσιμη » στέγη; Στο στεγαστικό ζήτημα παρατηρείται μια ξεκάθαρη αντίφαση της θεωρίας και των πράξεων. Στην πραγματικότητα, στην παράγραφο 4 του άρθρου 21, ορίζεται πως η απόκτηση κατοικίας από αυτούς που την στερούνται ή που στεγάζονται ανεπαρκώς αποτελεί φροντίδα του κράτους, κάτι που συνυφαίνεται με κοινωνικό πρόβλημα.  Αντίστοιχα και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση που η Ελλάδα έχει συνυπογράψει, ορίζει την στεγαστική μέριμνα ως δικαίωμα, κάτι το οποίο δεν φαίνεται να προ...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει ο Γιάννης Γεωργιάδης   Η επιθυμία για Συνταγματική Αναθεώρηση ολοένα και μεγαλώνει, με τους βουλευτές να συζητούν για συνταγματική «αναγνώριση» της Τεχνητής Νοημοσύνης, κάτι που θα λάβει χώρα για πρώτη φορά στα χρονικά (αν ψηφιστεί). Είναι, ωστόσο, σωστό να ειπωθεί κάτι τέτοιο τώρα ή είναι σχετικά...νωρίς; Η 2α Ιουνίου 2026 καθορίζει την ιστορία τόσο της Ελλάδας όσο και των ίδιων των Ελλήνων πολιτών, αφού αποτελεί την ημέρα που προτείνεται η αναθεώρηση του Ελληνικού Συντάγματος. Εν συνόλω, θα αποτελέσει την 5η αναθεώρηση, μετά το 1986, το 2001, το 2008 και το 2019. Αν και στο στόχαστρο έχει τεθεί κυρίως η παιδεία και το άρθρο 16, το συγκεκριμένο (ειδησεογραφικό) άρθρο πρόκειται να ασχοληθεί με την ελευθερία του τύπου και την Τεχνητή Νοημοσύνη. Η Ελευθερία του Τύπου αναφέρεται στο άρθρο 14 του Ελληνικού Συντάγματος, όπως αναθεωρήθηκε το 2019. Συγκεκριμένα, αναφέρει την ελευθερία ...

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Οι έντονες διαμαρτυρίες κατά των παρελάσεων pride εγείρουν το ερώτημα του κατά πόσο αποτελούν πραγματική υπεράσπιση της παραδοσιακής οικογένειας, και κατά πόσο αποτελούν εκφράσεις μίσους σε ολόκληρες ομάδες συμπολιτών μας. Το παρόν άρθρο επιχειρεί να αποδείξει πως η έννοια της «παραδοσιακής» οικογένειας δεν είναι τόσο απτή, επομένως και η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα είναι ότι μάλλον ισχύει το δεύτερο ενδεχόμενο. Τα τελευταία χρόνια, η ελληνική δημόσια σφαίρα έχει υπάρξει μάρτυρας μιας έντονης αντιπαράθεσης: από τη μία πλευρά, τα φεστιβάλ υπερηφάνειας της ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητας· από την άλλη, οι συγκεντρώσεις του «Family Pride», όπου ομάδες που αυτοπροσδιορίζονται ως «Ελληνίδες Μάνες» ή «Ελληνική Ορθόδοξη Νεολαία» ζητούν την «υπεράσπιση της παραδοσιακής οικογένειας». Το ερώτημα όμως παραμένει θεμελιώδες: Ποια ακριβώς είναι αυτή η «παραδοσιακή οικογένεια» που καλούνται να υπερασπιστούν;  Η παρούσα ανάλυση επιχειρεί να προσεγγίσει το ζήτημα όχι από την οπτική της...

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 55, παράγραφος 1, του  Συντάγματος φέρνει ξανά στην επικαιρότητα ένα παλιό ερώτημα: αρκεί η μείωση του ορίου  ηλικίας για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι από τα 25 στα 21 έτη, ώστε οι νέοι να αποκτήσουν  ουσιαστική παρουσία στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 55 έχει προκαλέσει αφορμή για πλήθος συζητήσεων καθώς αποτελεί τη σημαντικότερη μεταβολή στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι εδώ και πολλές δεκαετίες. Το όριο των 25 ετών για την εκλογή βουλευτή ισχύει στην Ελλάδα ήδη από το 1844 και διατηρήθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες συνταγματικές ρυθμίσεις. Η μείωσή του στα 21 θα αποτελούσε τη σημαντικότερη μεταβολή του συγκεκριμένου δικαιώματος από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. Η αλλαγή έχει σαφές κοινωνικοπολιτικό όφελος. Διευρύνει τον κύκλο των υποψηφίων και επιτρέπει σε φοι...

  Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Για άλλη μια χρονιά, η περίοδος των πανελληνίων συνιστά διαχρονική πρόκληση των υποψηφίων που έγκειται να μεταβούν στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Πώς όμως μεταβάλλεται το άγχος αυτό με τις νέες ρυθμίσεις για την εξίσωση της ιδιωτικοποίησης της τριτοβάθμιας και πώς υποσυνείδητα από τα μαθητικά χρόνια υπονοείται η ενίσχυσή της; Η επικαιρότητα της φοιτητικής -αλλά και όχι μόνο- κοινότητας φλέγεται από το νομοθετικό πλαίσιο προς εφαρμογή που νομιμοποιεί την αναγνώριση των μη κερδοσκοπικών, μη κρατικών πανεπιστημίων στην Ελλάδα. Μάλιστα με τις συζητήσεις για την αναθεώρηση του άρθρου 16 είδαμε ποικίλες αντιδράσεις με συγκεντρώσεις των διαμαρτυρόμενων φοιτητών έξω από τη Βουλή το πρωί της Πέμπτης (4 Ιουνίου 2026).  Η νοοτροπία όμως της παραπαιδείας υπονομεύει σταδιακά την εμπιστοσύνη στη δημόσια παιδεία. Πώς όμως προκύπτει αυτό; Όπως το φροντιστήριο παρουσιάζεται ως κάτι αναγκαίο παράλληλα με τη φοίτηση του μαθητή στο δημόσιο σχολείο, έτσι και το ιδιωτικό ...

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Καθώς η Ελλάδα κινείται προς την κατάργηση του κρατικού μονοπωλίου στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, αξίζει να εξεταστούν οι εμπειρικές διαπιστώσεις σε χώρες που αποπειράθηκαν να κάνουν το ίδιο, με κύριο παράδειγμα την Χιλή όπου 35 χρόνια μετά αποτελεί πλέον τεκμηριωμένη προειδοποίηση. Τον Μάρτιο του 2024, η Ελλάδα πραγματοποίησε ένα καθοριστικό βήμα προς την αλλαγή του τοπίου της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης. Με νομοθετική διάταξη που ψηφίστηκε από την κυβέρνηση Μητσοτάκη, επιτράπηκε για πρώτη φορά η ίδρυση παραρτημάτων ξένων, μη κερδοσκοπικών πανεπιστημίων στη χώρα, χωρίς ωστόσο να έχει ακόμα αναθεωρηθεί το ιστορικό άρθρο 16 του Συντάγματος, που εξακολουθεί να κατοχυρώνει τυπικά το κρατικό μονοπώλιο.  Ο νόμος αυτός υπήρξε ένας νομοθετικός δούρειος ίππος που στην πράξη έσπασε το μονοπώλιο, προετοιμάζοντας το έδαφος για τη συνταγματική αναθεώρηση που βρίσκεται σε εξέλιξη (2025–2026). Η απόφαση αυτή και η επικείμενη αναθεώρηση, δεν είναι ούτε μικρή ούτε τεχνική: είναι...