Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εστιατόριο Νομικής ΕΚΠΑ: Νέος βραχνάς για τους φοιτητές

Γράφει ο Γιάννης Γεωργιάδης

Καλά καλά ακόμα δεν ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος και νέα ζητήματα προκύπτουν. Για τους φοιτητές των «Προπυλαίων» αναβλύζει ένα νέο πρόβλημα: η σίτιση. Αν όχι χιλιάδες, εκατοντάδες φοιτητές που εξυπηρετούνταν από την δωρεάν παροχή γεύματος σε χώρο πλησίον της σχολής, τώρα θα ανγκάζονται να ταξιδεύουν ή να πληρώνουν.

Το θέμα «σίτιση» απασχολεί διαχρονικά τη φοιτητική κοινότητα. Κυρίως οι προβληματισμοί και τα κατοπινά παράπονα αποτελούσαν αντίδραση στην ποιότητα . Όμως, από την 1η Οκτώβρη 2025, οι φοιτητές των τμημάτων που εδρεύουν στο κέντρο της Αθήνας έρχονται σε επαφή με ένα νέο πρόβλημα: τον χρόνο σε σχέση με την απόσταση.

Πριν ουκ πολλούς μήνες είχαμε δει [μαζί] την είδηση ότι η Νομική, μετά από πολλά χρόνια, αποκτά το δικό της «εσωτερικό» κυλικείο. Παρ’ όλα αυτά, ο ενθουσιασμός γρήγορα αποθαρρύνθηκε με την είδηση ότι η Λέσχη Σίτισης, συγκεκριμένα το Εστιατόριο, μετακινείται από την οδό Λυκαβηττού (μία απόσταση 5 λεπτών «πεζή») σε ένα κτίριο κοντά στον σταθμό του μετρό «Πανόρμου». 

Και μόνο που γίνεται αναφορά σε μία απόσταση που αυξάνει τον χρόνο κατά μισή ώρα, αυτό κατατρύχει τους σπουδάζοντες των κτιρίων ΝΟΠΕ (η ακρωνυμία για τα κτίρια Νομικών, Οικονομικών & Πολιτικών Επιστημών).

Φυσικά, η αντίδραση των παρατάξεων μόνο σύμφωνη δε θα έβρισκε αυτή την ενέργεια. Για αρχή, θα ξεκινήσουμε με τη συντονισμένη ενέργεια της παράταξης της ΔΑΠ από τα τμήματα Νομικής, ΠΕΔΔ (δηλαδή του Πολιτικού), ΤΣΣΑΣ (ήτοι των Τουρκικών Σπουδών) και Κοινωνιολογίας. 

Η (συνασπισμένη) ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έκανε γνωστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αποστολή αιτήματος για την άμεση αναζήτηση χώρου που θα στεγάσει το εστιατόριο πλησίον του Μεγάρου Θεωρητικών Σπουδών (η άλλη ονομασία των κτιρίων ΝΟΠΕ), ενώ ως προσωρινή λύση πρότεινε την κάλυψη της σίτισης με συνεργασία μεταξύ του ΑΕΙ και «περιφερειακών» [με την στενή έννοια] χώρων εστίασης (δηλαδή, με γύρω φαγάδικα, λαϊκιστί). Όσον αφορά τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του ΕΜΜΕ (Επικοινωνίας & Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης), δημοσίευσε την αποστολή αιτήματος που έκανε η ίδια η Γραμματεία του τμήματος (με άλλα λόγια, όχι απλά η παράταξη).

Άπρακτη δεν έμεινε, επίσης, η ΠΚΣ. Συγκεκριμένα, η παράταξη εναντιώθηκε ολοφάνερα στην αλλαγή, επισημαίνοντας τη χορηγία στην παροχή μηχανισμών ασφάλειας και παρακολούθησης. Μάλιστα, υπογράμμισε την ύπαρξη εγκαταστάσεων στη διάθεση του ιδρύματων (και πλησίον της σχολής), κανένα εκ των οποίων δεν θα αξιοποιηθεί για μία από τις βασικές ανάγκες των φοιτητών. 

Παράλληλα, στο πλαίσιο διαμαρτυρίας, φοιτητές των τμημάτων ΠΕΔΔ, Κοινωνιολογίας, ΤΕΕΠΗ & ΠΤΔΕ (τμήματα Προσχολικής Αγωγής και Δημοτικής Εκπαίδευσης αντίστοιχα), Νομικής και Οικονομικού συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, κάτω από συνθήκες σφοδρής βροχόπτωσης, προκειμένου να κάνουν αισθητή την αντίθεσή τους στον διικητικό μηχανισμό.

Με συνθετικό ψήφισμα απαντούν οι δυνάμεις της ΑΝΕΦ και ΠΑΣΠ Νομικής στη μετακίνηση. Συγκεκριμένα, η δεύτερη ανήρτησε στα μέσα ότι η σίτιση (είτε δωρεάν είτε με εξαιρετικά μειομένο κόστος) είναι σημαντικό δικαίωμα κάθε φοιτητή, ενώ ταυτόχρονα έγινε αναφορά και στη δημιουργία του εστιατορίου που εγκαινιάζεται στο ίδιο συγκρότημα, στο κτίριο «Κωστής Παλαμάς». Στα ίδια πλαίσια ανακοίνωσης κινήθηκε και η παράταξη ΑΝΕΦ.

Κατόπιν αναζήτησης, τα στοιχεία που διαθέτουμε είναι αυτά. Η παράγραφος αυτή συντάσσεται για οποιοδήποτε άτομο αναγνώσκει το εν λόγω άρθρο και δεν αναφέρεται το τμήμα του. Η αναφορά στην κινητοποίηση των παρατάξεων από όλα τα τμήματα έγινε ούτως ώστε να υπογραμμιστεί κάθε προσπάθεια υπεράσπισης των φοιτητών και δήλωσης των αιτημάτων τους.

Η αλήθεια είναι ότι ο χειρισμός του ζητήματος από την διοικητική αρχή δεν ήταν και ο πιο αποτελεσματικός. Δεν ανταποκρίνεται στις ικανότητες των φοιτητών η μετακίνηση από (στην ουσία) σταθμό «Πανεπιστήμιο» στον σταθμό «Πανόρμου». Κάθε δήλωση από τις παρατάξεις εκφράζει και μία ορθή άποψη που μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή. Αυτή που ίσως προσεγγίζει καλύτερα το ζήτημα είναι του συνδυασμού ΑΝΕΦ-ΠΑΣΠ Νομικής.

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε η διαθεσιμότητα (στο κοινό) του νέου εστιατορίου, το οποίο, εντούτοις, εξυπηρετεί ύστερα από διευκρίνηση κράτησης (δηλαδή κάποιος πρέπει να καλέσει και να κλείσει τραπέζι). Στα ίδια πλαίσια κυμαίνεται και η προσωρινή πρόταση της ΔΑΠ, με την οποία -ιδεολογικά - ενδέχεται να διαφωνίσει η ΠΚΣ (στα πλαίσια μεροληπτικής επιλογης των επιχειρηματιών, λόγου χάρη).

 Όσον αφορά τη μεγάλη αποκάλυψη της ΠΚΣ, μία τέτοια δήλωση άπτεται περισσότερο των ζητημάτων που συζητώνται στους Φοιτητικούς Συλλόγους και ως εκ τούτου, η προώθηση μιας τέτοιας οπτικής θα χρειαστεί συλλογική απόπειρα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω κάτι σημαντικό: το γεγονός δεν είναι χρωματισμένο και επομένως, τίθεται καθαρά εκτός κομματικής τοποθέτησης. Δε σχετίζεται με καμία ιδεολογία, ειδικά από τη στιγμη που (ουσιαστικά) όλες οι δυνάμεις απαιτούν τροποποίηση και επίλυση. Τελικά, μάλλον η Νομική δε θα λύσει ακόμα τα λειτουργικά της προβλήματα...

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Επανέκδοση αδειών για ιδιωτικά πανεπιστήμια: Το τέλος μιας σύντομης μάχης ή η αρχή ενός μακροσκελούς πολέμου;

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Το πρόσφατο νομικό αδιέξοδο γύρω από την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων ανέδειξε με τρόπο παραδειγματικό τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα αφήνει την κυβέρνηση να αυτοπαρουσιαστεί όχι ως ένα όργανο εκσυγχρονισμού αλλά ως ένας μηχανισμός με βλέψη την επιτάχυνση των διαδικασιών χωρίς έγνοια για την λειτουργικότητα. Ταυτόχρονα όμως η αντιπολίτευση αδυνατεί να δράσει συντονισμένα με παλιές αποφάσεις και ασάφειες στις θέσεις των κομμάτων να εμποδίζουν την αναχαίτιση των κυβερνητικών ενεργειών.  Έπειτα από προσφυγή του καθηγητού της Νομικής σχολής Αθηνών Π. Λαζαράτο στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το εν λόγω ΣτΕ προέβη στην ακύρωση των αδειών λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η απόφαση αυτή, η οποία ακύρωσε τη διοικητική πράξη ίδρυσης τριών παραρτημάτων ξένων ιδιωτικών πανεπιστημίων, δεν στρέφεται κατά της συνταγματικότητας του νόμου Πιερρακάκη. Αντιθέτως διατήρησε μια αποστασιοποιημένη στάση, και εστίασε σε συγκεκριμένες...

«Η ακροδεξιά παγίδα της Gen Z»

Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τα τελευταία χρόνια η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι όλο και πιο συχνό φαινόμενο. Το target group 18-24 στις ευρωεκλογές, αλλά και στις εθνικές εκλογές των ευρωπαϊκών χωρών, φαίνεται να στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη δεξιά. Είδαμε την άνοδο του Rassemblement National στη Γαλλία, του Vox στην Ισπανία και του AfD στη Γερμανία.  Αυτό αυτόματα αναιρεί την αντίληψη πως η νεολαία είναι «από τη φύση της» ριζοσπαστική και θα φέρει την αλλαγή στον κόσμο. Τι κάνει όμως τους νέους να στρέφονται προς τις δεξιές αντιλήψεις και εκλογικές επιλογές; Κατά πόσο η προπαγάνδα αποτελεί τη φύση του προβλήματος (όπως πάντοτε γίνεται ιστορικά) και κατά πόσο οι ίδιοι οι νέοι στρέφονται αυτόβουλα προς αυτή; Η άνοδος της ακροδεξιάς κυρίως στις νεανικές ηλικίες αποδεικνύει πως η συστημική απογοήτευση, αντί να μεταβάλλεται σε αριστερή χειραφέτηση, καταλήγει σε συντηρητική και αντιδραστική ψήφο. Ο λόγος της κοινωνικής προπαγάνδας εξηγείται με την οικονομική κατάστασ...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Μείωση ορίου εκλογιμότητας: Ριζοσπαστική πρόταση ή ελλειπής μεταρρύθμιση;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 55, παράγραφος 1, του  Συντάγματος φέρνει ξανά στην επικαιρότητα ένα παλιό ερώτημα: αρκεί η μείωση του ορίου  ηλικίας για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι από τα 25 στα 21 έτη, ώστε οι νέοι να αποκτήσουν  ουσιαστική παρουσία στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 55 έχει προκαλέσει αφορμή για πλήθος συζητήσεων καθώς αποτελεί τη σημαντικότερη μεταβολή στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι εδώ και πολλές δεκαετίες. Το όριο των 25 ετών για την εκλογή βουλευτή ισχύει στην Ελλάδα ήδη από το 1844 και διατηρήθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες συνταγματικές ρυθμίσεις. Η μείωσή του στα 21 θα αποτελούσε τη σημαντικότερη μεταβολή του συγκεκριμένου δικαιώματος από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. Η αλλαγή έχει σαφές κοινωνικοπολιτικό όφελος. Διευρύνει τον κύκλο των υποψηφίων και επιτρέπει σε φοι...

Ελεύθερος πολίτης ή χρήσιμος εργαζόμενος; Η μεγάλη μετατόπιση της εκπαίδευσης

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Τα πανεπιστήμια ολοένα και περισσότερο υποβιβάζουν ανθρωπιστικές σπουδές προς όφελος «χρήσιμων» πτυχίων, κι εμείς καλούμαστε να απαντήσουμε σε ένα διαχρονικό ερώτημα: ποιος είναι ο πρωταρχικός ρόλος της εκπαίδευσης; Η ιδέα ότι η εκπαίδευση οφείλει να διαμορφώνει τον άνθρωπο ως πολίτη και όχι απλώς εργαζόμενο έχει ρίζες στην αρχαία ελληνική έννοια της «παιδείας»: τη διαμόρφωση χαρακτήρα, κρίσης και αρετής.  Η αντίληψη αυτή θεσμοθετήθηκε στα μεσαιωνικά πανεπιστήμια μέσω των «ελεύθερων τεχνών» (liberal arts): του trivium (γραμματική, ρητορική, λογική) και του quadrivium (αριθμητική, γεωμετρία, μουσική, αστρονομία). Ο όρος «liberal» παρέπεμπε στην εκπαίδευση του ελεύθερου πολίτη, σε αντιδιαστολή με την τεχνική κατάρτιση των δούλων ή των τεχνικών. Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Wilhelm von Humboldt διατύπωσε το ιδεώδες της Bildung: την ολόπλευρη καλλιέργεια του ατόμου, όχι ως μέσο προς κάποιον εξωτερικό σκοπό ...