Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Εστιατόριο Νομικής ΕΚΠΑ: Νέος βραχνάς για τους φοιτητές

Γράφει ο Γιάννης Γεωργιάδης

Καλά καλά ακόμα δεν ξεκίνησε το ακαδημαϊκό έτος και νέα ζητήματα προκύπτουν. Για τους φοιτητές των «Προπυλαίων» αναβλύζει ένα νέο πρόβλημα: η σίτιση. Αν όχι χιλιάδες, εκατοντάδες φοιτητές που εξυπηρετούνταν από την δωρεάν παροχή γεύματος σε χώρο πλησίον της σχολής, τώρα θα ανγκάζονται να ταξιδεύουν ή να πληρώνουν.

Το θέμα «σίτιση» απασχολεί διαχρονικά τη φοιτητική κοινότητα. Κυρίως οι προβληματισμοί και τα κατοπινά παράπονα αποτελούσαν αντίδραση στην ποιότητα . Όμως, από την 1η Οκτώβρη 2025, οι φοιτητές των τμημάτων που εδρεύουν στο κέντρο της Αθήνας έρχονται σε επαφή με ένα νέο πρόβλημα: τον χρόνο σε σχέση με την απόσταση.

Πριν ουκ πολλούς μήνες είχαμε δει [μαζί] την είδηση ότι η Νομική, μετά από πολλά χρόνια, αποκτά το δικό της «εσωτερικό» κυλικείο. Παρ’ όλα αυτά, ο ενθουσιασμός γρήγορα αποθαρρύνθηκε με την είδηση ότι η Λέσχη Σίτισης, συγκεκριμένα το Εστιατόριο, μετακινείται από την οδό Λυκαβηττού (μία απόσταση 5 λεπτών «πεζή») σε ένα κτίριο κοντά στον σταθμό του μετρό «Πανόρμου». 

Και μόνο που γίνεται αναφορά σε μία απόσταση που αυξάνει τον χρόνο κατά μισή ώρα, αυτό κατατρύχει τους σπουδάζοντες των κτιρίων ΝΟΠΕ (η ακρωνυμία για τα κτίρια Νομικών, Οικονομικών & Πολιτικών Επιστημών).

Φυσικά, η αντίδραση των παρατάξεων μόνο σύμφωνη δε θα έβρισκε αυτή την ενέργεια. Για αρχή, θα ξεκινήσουμε με τη συντονισμένη ενέργεια της παράταξης της ΔΑΠ από τα τμήματα Νομικής, ΠΕΔΔ (δηλαδή του Πολιτικού), ΤΣΣΑΣ (ήτοι των Τουρκικών Σπουδών) και Κοινωνιολογίας. 

Η (συνασπισμένη) ΔΑΠ-ΝΔΦΚ έκανε γνωστή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης την αποστολή αιτήματος για την άμεση αναζήτηση χώρου που θα στεγάσει το εστιατόριο πλησίον του Μεγάρου Θεωρητικών Σπουδών (η άλλη ονομασία των κτιρίων ΝΟΠΕ), ενώ ως προσωρινή λύση πρότεινε την κάλυψη της σίτισης με συνεργασία μεταξύ του ΑΕΙ και «περιφερειακών» [με την στενή έννοια] χώρων εστίασης (δηλαδή, με γύρω φαγάδικα, λαϊκιστί). Όσον αφορά τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ του ΕΜΜΕ (Επικοινωνίας & Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης), δημοσίευσε την αποστολή αιτήματος που έκανε η ίδια η Γραμματεία του τμήματος (με άλλα λόγια, όχι απλά η παράταξη).

Άπρακτη δεν έμεινε, επίσης, η ΠΚΣ. Συγκεκριμένα, η παράταξη εναντιώθηκε ολοφάνερα στην αλλαγή, επισημαίνοντας τη χορηγία στην παροχή μηχανισμών ασφάλειας και παρακολούθησης. Μάλιστα, υπογράμμισε την ύπαρξη εγκαταστάσεων στη διάθεση του ιδρύματων (και πλησίον της σχολής), κανένα εκ των οποίων δεν θα αξιοποιηθεί για μία από τις βασικές ανάγκες των φοιτητών. 

Παράλληλα, στο πλαίσιο διαμαρτυρίας, φοιτητές των τμημάτων ΠΕΔΔ, Κοινωνιολογίας, ΤΕΕΠΗ & ΠΤΔΕ (τμήματα Προσχολικής Αγωγής και Δημοτικής Εκπαίδευσης αντίστοιχα), Νομικής και Οικονομικού συγκεντρώθηκαν στα Προπύλαια, κάτω από συνθήκες σφοδρής βροχόπτωσης, προκειμένου να κάνουν αισθητή την αντίθεσή τους στον διικητικό μηχανισμό.

Με συνθετικό ψήφισμα απαντούν οι δυνάμεις της ΑΝΕΦ και ΠΑΣΠ Νομικής στη μετακίνηση. Συγκεκριμένα, η δεύτερη ανήρτησε στα μέσα ότι η σίτιση (είτε δωρεάν είτε με εξαιρετικά μειομένο κόστος) είναι σημαντικό δικαίωμα κάθε φοιτητή, ενώ ταυτόχρονα έγινε αναφορά και στη δημιουργία του εστιατορίου που εγκαινιάζεται στο ίδιο συγκρότημα, στο κτίριο «Κωστής Παλαμάς». Στα ίδια πλαίσια ανακοίνωσης κινήθηκε και η παράταξη ΑΝΕΦ.

Κατόπιν αναζήτησης, τα στοιχεία που διαθέτουμε είναι αυτά. Η παράγραφος αυτή συντάσσεται για οποιοδήποτε άτομο αναγνώσκει το εν λόγω άρθρο και δεν αναφέρεται το τμήμα του. Η αναφορά στην κινητοποίηση των παρατάξεων από όλα τα τμήματα έγινε ούτως ώστε να υπογραμμιστεί κάθε προσπάθεια υπεράσπισης των φοιτητών και δήλωσης των αιτημάτων τους.

Η αλήθεια είναι ότι ο χειρισμός του ζητήματος από την διοικητική αρχή δεν ήταν και ο πιο αποτελεσματικός. Δεν ανταποκρίνεται στις ικανότητες των φοιτητών η μετακίνηση από (στην ουσία) σταθμό «Πανεπιστήμιο» στον σταθμό «Πανόρμου». Κάθε δήλωση από τις παρατάξεις εκφράζει και μία ορθή άποψη που μπορεί να τεθεί σε εφαρμογή. Αυτή που ίσως προσεγγίζει καλύτερα το ζήτημα είναι του συνδυασμού ΑΝΕΦ-ΠΑΣΠ Νομικής.

Πρόσφατα, ανακοινώθηκε η διαθεσιμότητα (στο κοινό) του νέου εστιατορίου, το οποίο, εντούτοις, εξυπηρετεί ύστερα από διευκρίνηση κράτησης (δηλαδή κάποιος πρέπει να καλέσει και να κλείσει τραπέζι). Στα ίδια πλαίσια κυμαίνεται και η προσωρινή πρόταση της ΔΑΠ, με την οποία -ιδεολογικά - ενδέχεται να διαφωνίσει η ΠΚΣ (στα πλαίσια μεροληπτικής επιλογης των επιχειρηματιών, λόγου χάρη).

 Όσον αφορά τη μεγάλη αποκάλυψη της ΠΚΣ, μία τέτοια δήλωση άπτεται περισσότερο των ζητημάτων που συζητώνται στους Φοιτητικούς Συλλόγους και ως εκ τούτου, η προώθηση μιας τέτοιας οπτικής θα χρειαστεί συλλογική απόπειρα.

Κλείνοντας, θα ήθελα να τονίσω κάτι σημαντικό: το γεγονός δεν είναι χρωματισμένο και επομένως, τίθεται καθαρά εκτός κομματικής τοποθέτησης. Δε σχετίζεται με καμία ιδεολογία, ειδικά από τη στιγμη που (ουσιαστικά) όλες οι δυνάμεις απαιτούν τροποποίηση και επίλυση. Τελικά, μάλλον η Νομική δε θα λύσει ακόμα τα λειτουργικά της προβλήματα...

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Γενική Συνέλευση Παντείου: Επίθεση εναντίον κυβέρνησης και ΕΜΠ για το Πολυτεχνείο και αντιπαράθεση ΕΑΑΚ και Ελευθεριακού Στεκιού

Γράφει ο Νικόλας Βίτσος Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση των φοιτητών. Στη γενική συνέλευση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη φοιτητική κοινότητα. Η συνέλευση έγινε ενόψει του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γι' αυτό στη γενική συνέλευση απηύθυναν λόγο αρχικά ένα μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, καθώς και ένας επιζών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.  Οι δύο ομιλητές κάλεσαν τους φοιτητές να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν και εκείνοι.  Στη συνέλευση τον λόγο πήραν οι φοιτητικές παρατάξεις πλην της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Πέρα από τις φοιτητικές παρατάξεις, τον λόγο πήραν, παρά την αντίδραση όλων των παρατάξεων, και άτομα από το Ελευθεριακό Στέκι Παντείου. Πλαίσια κατέθεσαν η ΠΚΣ (89 ψήφοι), τα ΕΑΑΚ (64), η ΠΑΣΠ (64), η ΕΡΑ (19), η ΡΕΒΑΝΣ (9) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις (1). ​Η ΠΚΣ κάλεσε τους φοιτητές να τιμήσουν το τριήμερο του Πολυτεχνείου μ...

Το «Εργαλειοποιημένο» Πολυτεχνείο: Πώς γεννήθηκε ο μύθος και γιατί επιμένει

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Κάθε Νοέμβριο, η ελληνική δημόσια σφαίρα επιστρέφει σε έναν κυκλικό καβγά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια ανησυχητική μετατόπιση: το επίκεντρο της συζήτησης μετακινείται από το «ποια είναι η ιστορική σημασία της εξέγερσης» στο «αν η εξέγερση έχει εργαλειοποιηθεί», και, ακόμη χειρότερα, στο αν έχει στηθεί εξαρχής με πολιτικά κίνητρα. Μια έννοια που ανήκε στην ιστορική κοινωνιολογία μετατράπηκε σε όπλο με το οποίο κάποιοι χτυπούν την ίδια την ύπαρξη του γεγονότος.  Ζητούμενο δεν είναι να ληφθεί θέση σε μια τόσο ατεκμηρίωτη διαφωνία, αλλά να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα εξ αρχής. Η αφήγηση της «εργαλειοποίησης» δεν έχει μία και μοναδική πηγή. Το πρώτο στρώμα προέρχεται από την εσωτερική αυτοκριτική των ίδιων των συμμετεχόντων. Ήδη το 1976, η αριστερή επιθεώρηση Εργατική Πάλη κατηγορούσε τους μεταρρυθμιστές ότι «έκαναν τον λαό να ξεχάσει την προδοσία τους».  Το 1988, η...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Γενικά Συλλαλητήρια 2026.10.21: Παρασκήνιο, Αιτήματα και Αναβρασμός ενόψει Εθνικών Εκλογών

  Από το SPI Newsroom Μεγάλη η σημερινή κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων και παρατάξεων στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Οι Αθηναϊκοί ΦΣ συνεχίζουν ακάθεκτοι να διεκδικούν τα αιτήματά τους για δωρεάν παιδεία, διοργανώνοντας κοινοί συνεναίσι συλλαλητήριο για σήμερα, 21 Οκτωβρίου. Το μέτρο αυτό συμπληρώνει τη διαμαρτυρία που λαμβάνει χώρα στην πλατεία Συντάγματος και περιλαμβάνει στήσιμο σκηνών ως ένδειξη αμετανόητης στάσης έναντι στα μέτρα που αφορούν τις στεγαστικές φορολογικές ανάγκες που αποφασίστηκαν πρόσφατα. Σήμερα, 21 Οκτωβρίου, τα συλλαλητήρια ανά τη χώρα σημείωσαν σημαντική δυναμική. Η ATTACK στα AEI υπογράμμισε τη σημασία των συγκεντρώσεων και φοιτητικών κινητοποιήσεων με την αναφορά της στα αντίστοιχα κινήματα της Αλβανίας (Κίνημα των Φλαμίνγκο), της Γαλλίας, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ινδίας (Κίνημα της Κατσαρίδας). Σχεδόν κάθε «φοιτητούπολη»- Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Ρέθυμνο, Βόλος, Χανιά, Ηράκλειο- κάλεσε ...

Το μαθηματικό παράδοξο της κάλπης: Όταν η πλειοψηφία εγγυάται τη λανθασμένη απόφαση

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Είναι η πλειοψηφία πάντα σοφή; Από την «Αλληγορία του Πλοίου» του Πλάτωνα έως τη σύγχρονη θεωρία πιθανοτήτων, τα συμπεράσματα είναι δυσοίωνα. Η δημόσια συζήτηση εστιάζει επανειλημμένα στο φαινόμενο της αποχής από τις εκλογές και στην επιτακτική ανάγκη καταπολέμησής του. Πράγματι, τα ποσοστά αποχής στην Ελλάδα κυμαίνονται συχνά κοντά στο 40%, ξεπερνώντας το 47% τον Ιούνιο του 2023 (ιστορικό αρνητικό ρεκόρ). Μήπως, όμως, το κυρίαρχο αφήγημα «η αποχή είναι πρόβλημα, και πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ψηφίσει» αποτελεί λάθος εστίαση; Κι αυτό γιατί το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι πόσοι ψηφίζουν, αλλά πόσο ουσιαστικά ψηφίζουν. Την απάντηση σε αυτό επιχειρεί να δώσει το Θεώρημα του Condorcet (1785): όταν κάθε ψηφοφόρος έχει πάνω από 50% πιθανότητα να κάνει τη «σωστή» επιλογή (π.χ. 60%), τότε όσο μεγαλώνει το εκλογικό σώμα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα η πλειοψηφία να καταλήξει στη σωστή απόφαση. Για παράδειγμα, η πιθανότητα αυτή ανεβαίνει σε 64,8% με...