Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Ξεκινάμε και είμαστε πιο κοντά στη νέα εποχή του SPI: Αρχίζουμε να ανεβάζουμε άρθρα!



του Άντρι Ντίσα - Επικεφαλής του Student Politics Insighters και Διευθυντή Ειδήσεων & Ενημέρωσης

Από σήμερα το πρωί της Παρασκευής 25 Ιουλίου στις 9 το πρωί, αρχίζουμε. Και χωρίς ιδιαίτερες τυμπανοκρουσίες.

Όχι απλώς να γράφουμε. Αλλά να καταθέτουμε ψυχή.
Όχι απλώς να σχολιάζουμε. Αλλά να διασώζουμε αλήθειες μέσα σε έναν κόσμο που ασφυκτιά από θόρυβο.

Το blog του Student Politics Insighters (που ετοιμάζεται να κάνει το επόμενο διαδικτυακό βήμα του) μετά από σχεδόν οκτώ μήνες που είναι ενεργό ως podcast και YouTube κανάλι, είναι πλέον ανοιχτό για τις φωνές εκείνες που δεν χωρούσαν ποτέ σε τρίλεπτα δελτία, σε τηλεοπτικά πάνελ με χρονομέτρηση και σε λεζάντες του Instagram. Είναι η στιγμή που το άγραφο γίνεται γραπτό, το ανείπωτο αποκτά άρθρο, και η σιωπή μετατρέπεται σε δυναμική αφήγηση.

Από εδώ και στο εξής, όχι μόνο θα ακούς εμάς (από Σεπτέμβριο πάλι), αλλά επιπλέον θα διαβάζεις εμάς. Εσένα. Τη σκέψη που είχες την ώρα που καθόσουν στο αμφιθέατρο και άκουγες υποσχέσεις χωρίς περιεχόμενο. Την κραυγή που δεν βγήκε ποτέ στις γενικές συνελεύσεις. του φοιτητικού συλλόγου σου. Την ελπίδα που κράτησες κρυμμένη όταν όλα έμοιαζαν μάταια. Την αμφιβολία, την αντίρρηση, την εσωτερική σύγκρουση την ώρα που ασκείς το δικαίωμα ψήφου στην φοιτητική κάλπη της άνοιξης. Την ανάγκη σου να καταλάβεις – και να σε καταλάβουν.

Γιατί το SPI δεν είναι απλώς ένας παρατηρητής των γεγονότων. Είναι ο καθρέφτης της γενιάς μας – και συχνά, ο σπασμένος καθρέφτης που αρνείται να δείξει τα πράγματα όπως «πρέπει», αλλά όπως είναι. Με σεβασμό στην δημοσιογραφική δεοντολογία και στην ηθική, αλλά και με ειλικρίνεια.

Κάθε άρθρο που θα ανεβαίνει εδώ από σήμερα το πρωί, δεν θα είναι απλά ένα κείμενο. Θα είναι θέση, ερώτημα, κραυγή, πρόκληση. Θα είναι φτιαγμένο από λέξεις που γράφτηκαν με ιδρώτα και θυμό, με στοχασμό και αγάπη. Για την πολιτική στα πανεπιστήμια και όχι μόνο. Για τη ζωή στα πανεπιστήμια και όχι μόνο. Για τη νεότητα που θέλει να συν-διαμορφώσει, όχι να χειραγωγηθεί.

Σε καλούμε να μας διαβάσεις. Να μας κρίνεις. Να μας πεις πότε γράψαμε ανοησίες και πότε σε κάναμε να ανατριχιάσεις.

Και – αν το αντέχεις – να γράψεις κι εσύ.
Γιατί δεν ψάχνουμε θαυμαστές.
Ψάχνουμε συνοδοιπόρους.

Αυτή είναι η αρχή.
Η λέξη γράφεται. Το νόημα έρχεται. Και τίποτα δεν είναι πια σιωπηλό.

Άντρι


Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Κρατική υποχρηματοδότηση ή εσωτερική κακοδιαχείριση; Πού οφείλονται οι παθογένειες των ελληνικών ΑΕΙ;

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Εξοπλισμός δεκαπενταετίας, εγκαταλελειμμένες εστίες, πτώσεις σοβάδων και φοιτητές που κάθονται στο πάτωμα ενός αμφιθεάτρου χωρίς κλιματισμό είναι μερικές τυπικές εικόνες σε ένα ελληνικό ΑΕΙ.  Παρατηρούμε ένα αξιοσημείωτο παράδοξο: ιδρύματα με υψηλές θέσεις σε παγκόσμιες κατατάξεις που διακρίνονται διεθνώς για το ερευνητικό τους έργο διατηρούν τις επιδόσεις τους σχεδόν αποκλειστικά χάρη στην ατομική προσπάθεια των ανθρώπων τους παρά σε δομική υποστήριξη. Σε ποιους παράγοντες οφείλονται αυτές οι χρόνιες παθογένειες; Τι διαστάσεις έχει η υποχρηματοδότηση και τι ευθύνη φέρουν τα ίδια τα ιδρύματα; Όσον αφορά την κρατική μέριμνα, τα δεδομένα είναι σαφή: η Ελλάδα όχι μόνο βρίσκεται στο κάτω άκρο της ΕΕ, αλλά σε πολλές μετρικές αποτελεί ακραίο outlier στον αναπτυγμένο κόσμο.  Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τη UNESCO, οι δημόσιες δαπάνες για την ανώτατη εκπαίδευση ανά φοιτητή ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ την περίοδο 2010- 2019 στην Ελλάδα ήτ...

Κατάργηση ή όχι των Πανελλαδικών; Το ψευτοδίλημμα πίσω από μια συζήτηση 30 ετών

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Σε μία σπάνια σύγκλιση, τα κόμματα συμφωνούν ότι το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων χρειάζεται σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Πίσω όμως από αυτή τη φαινομενική ομοφωνία, κρύβεται ένα σχέδιο που τρεις γενιές πολιτικών δοκίμασαν και εγκατέλειψαν, αφήνοντας ανοιχτά δύσκολα ερωτήματα. Πριν μερικές εβδομάδες, ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του νεοσύστατου ΕΛ.Α.Σ., δεσμεύτηκε για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Δεν είναι ο μόνος. Η ίδια η κυβέρνηση της ΝΔ προανήγγειλε πρόσφατα το πλάνο του «Εθνικού Απολυτηρίου» («ΕθΑπ»), επιδιώκοντας ένα σύστημα που θα δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στους βαθμούς του Λυκείου και στις σχολικές εξετάσεις. Τέτοιες συζητήσεις δεν είναι καινούργιες. Η ιδέα ενός Εθνικού Απολυτηρίου είχε σχεδιαστεί από τον Γ. Παπανδρέου (υπ. Παιδείας 1994-96), στο «Νέο Σχολείο» της Άννας Διαμαντοπούλου (2009-12), σε προγράμματα ΠΑΣΟΚ (2008) και ΝΔ (2018), και στο πόρισμα της Επιτροπής Λιάκου επί ΣΥΡΙΖΑ (2016), χωρίς ποτέ να εφαρμοστεί, λόγω έλλειψης...

«Ποσοστό αποτυχίας»: Γιατί είναι τόσο υψηλό σε ορισμένες περιπτώσεις και πού οφείλεται;

  ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ  Γράφει ο Άντρι Ντίσα    Ξυπνάει ένας τυπικός φοιτητής ένα πρωί καλοκαιριού. Με μια μπλούζα μόνο στο κρεβάτι του και με δύο τουλάχιστον τσίμπλες στο μάτι του μετά από μια τέλεια έξοδο για ποτό στο κέντρο της Αθήνας («Εκεί», «Destijl», «Studio 24», «Φράου» ή όπου εσείς βάλετε το μυαλό σας). Ανοίγει την εφαρμογή που έχει για τους βαθμούς των μαθημάτων του, και βλέπει σε ένα μάθημα το νούμερο 4. Το 4 είναι ο βαθμός που βλέπει.   Και πάει η μέρα του για λίγο περίπατο. «Τι θα πω στους γονείς μου;» και «Πώς θα το περάσω;» και «Μα τι έκανα λάθος;» είναι τρεις από τις πολλές ερωτήσεις που κάνει ο ίδιος συνοδευόμενες από τα απαραίτητα γαλλικά για τον καθηγητή, για το μάθημα, για τα θέματα που μπήκαν. Αν όμως ο καθηγητής τον κόβει επειδή «έτσι γουστάρει»; Αυτό το είχα βιώσει τουλάχιστον δύο φορές.  Μόνο που φαίνεται πως έχουμε ένα γενικευμένο φαινόμενο.  Πολλά μαθήματα για τα οποία έχουν βγει βαθμοί έχουν ποσοστά επιτυχ...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Η ανοησία των προοδευτικών φοιτητικών παρατάξεων

του Αλέξανδρου Μπάρρυ Μετά από τραυματικά για όλους μας γεγονότα σαν την δολοφονία των Τεμπών και την απειλή που δέχεται όλη η φοιτητική κοινότητα με το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που “de facto” καταργεί το άρθρο δεκαέξι του συντάγματος,θα περίμενε κάποιος πως οι προοδευτικές φοιτητικές δυνάμεις θα συσπειρώνονταν να καταπολεμήσουν αυτήν την κατάσταση και να θέσουν τα θεμέλια για ένα καινούργιο όραμα για την χώρα. Αμ δε! Οι φοιτητικές παρατάξεις δυστυχώς παραμένουν ακάθεκτες στην απομόνωση τους και όχι μόνο δεν βλέπουν τα ερείσματα της εποχής ως λόγο ένωσης παρά ως λόγο αποσύνθεσης για τις πιο μικρές και ασήμαντες διαφωνίες. Αντί να κατεβάσουν ενιαία ψηφίσματα για τα θέματα που έχουν σχεδόν πλήρη ταύτιση κάθονται και μαλώνουν για τις λεπτομέρειες αφήνοντας την ιδεοληψία και τον παραταξιακό πατριωτισμό τους να τους κυριεύσει. Δεν είναι λίγες φορές που κυρίως μια εκ αυτών προτιμάει να κατεβάζει κοινό ψήφισμα με την ΔΑΠ παρά να δέχεται τον διάλο...