Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Νέοι και (αμερικανικές) ενδιάμεσες εκλογές


Γράφει ο Νικόλας Βίτσος

Οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ διεξάγονται στο μέσο της θητείας του εκάστοτε προέδρου, δύο χρόνια δηλαδή μετά τις προεδρικές εκλογές. Τα αποτελέσματά τους ερμηνεύονται συχνά ως ένα άτυπο δημοψήφισμα για τη δημοφιλία του προέδρου, ενώ οι πολιτικές ισορροπίες που προκύπτουν από αυτές είναι καθοριστικές για τη μάχη του χρίσματος ενόψει της επόμενης προεδρικής αναμέτρησης.

​Βέβαια, οι ενδιάμεσες εκλογές έχουν τα δικά τους ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Αρχικά, καταγράφουν μικρότερη συμμετοχή σε σχέση με τις προεδρικές, με τον μέσο όρο να κινείται γύρω στο 40%, έναντι του 50% έως 60% των προεδρικών εκλογών. Παράλληλα, παρατηρείται ριζική διαφοροποίηση στη συμμετοχή ανάμεσα στις κοινωνικές και οικονομικές ομάδες: το 46% όσων απήχαν έχει ετήσιο εισόδημα κάτω από 30.000 δολάρια, τη στιγμή που μόλις το 19% των ενεργών ψηφοφόρων ανήκει σε αυτό το εισοδηματικό κλιμάκιο.

Επιπλέον, ορισμένες Πολιτείες εκλέγουν σταθερά πολιτικούς από ένα κόμμα που λαμβάνει χαμηλά ποσοστά εκεί στις προεδρικές εκλογές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί το Βερμόντ, όπου ο Ρεπουμπλικανός κυβερνήτης Phil Scott κέρδισε την τρίτη συνεχή θητεία του με 52,4%, την ώρα που το κόμμα του το 2024 εξασφάλισε στην ίδια Πολιτεία μόλις 32%.

​Η φετινή εκλογική αναμέτρηση ήταν αναμφίβολα ιδιαίτερη. Καταγράφηκε η υψηλότερη συμμετοχή από το 1914, ενώ οι Δημοκρατικοί κατάφεραν να επικρατήσουν σε παραδοσιακά κάστρα των αντιπάλων τους. Η επικράτηση των Δημοκρατικών στο Τέξας, το Κάνσας και το Μισισιπί –τρία από τα ισχυρότερα προπύργια του Ρεπουμπλικανικού κόμματος– προκάλεσε ισχυρό σοκ στους συντηρητικούς κύκλους, ενώ ο έλεγχος του Κογκρέσου με μεγάλη πλειοψηφία από τους Δημοκρατικούς ερμηνεύεται ως βαρύ πολιτικό πλήγμα.

​Μία από τις βασικές κοινωνικές ομάδες που στήριξαν το Δημοκρατικό κόμμα ήταν οι νέοι κάτω των 30 ετών. Σύμφωνα με τα exit polls, οι Δημοκρατικοί συγκέντρωσαν από 66% έως 70% της νεανικής ψήφου, η οποία αποδείχθηκε καθοριστική σε κρίσιμες αναμετρήσεις, όπως εκείνη για τη Γερουσία στο Μισισιπί. Όπως δήλωσε χαρακτηριστικά η Leela Strong, διευθύντρια του Κέντρου Πληροφόρησης και Έρευνας για την Πολιτική Μάθηση και Συμμετοχή (CIRCLE) στο Κολέγιο Tisch του Πανεπιστημίου Tufts, οι νέοι μπορεί να μην κρίνουν κάθε εκλογική αναμέτρηση, αλλά δεν μπορούν πια να αγνοούνται.

​Οι κύριες προτεραιότητες των νέων ψηφοφόρων φέτος ήταν η οικονομία και οι θέσεις εργασίας (52%), η υγειονομική περίθαλψη (42%), ο πόλεμος στο Ιράν (27%), η μετανάστευση (26%) και η κλιματική αλλαγή (21%). Αξιοσημείωτο είναι επίσης ότι το 80% των νέων απαντά πως η Αμερική χρειάζεται πολιτική αλλαγή.

​Ωστόσο, η ψήφος των νέων δεν μπορεί να θεωρηθεί δεδομένη για το Δημοκρατικό κόμμα στις επόμενες εκλογές. Σε πρωτοφανή αριθμό, που αγγίζει το 52% (έναντι περίπου 40% πριν από 30 χρόνια), οι νέοι δηλώνουν πλέον Ανεξάρτητοι. Συνεπώς, η νεανική ψήφος πρέπει να προσεγγίζεται ως ένα ευμετάβλητο σύνολο με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά. Το μόνο σίγουρο είναι ότι διαδραματίζει ήδη καθοριστικό ρόλο και μέλλει να αποδειχθεί ακόμα πιο κρίσιμη στο μέλλον.

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Γενική Συνέλευση Παντείου: Επίθεση εναντίον κυβέρνησης και ΕΜΠ για το Πολυτεχνείο και αντιπαράθεση ΕΑΑΚ και Ελευθεριακού Στεκιού

Γράφει ο Νικόλας Βίτσος Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση των φοιτητών. Στη γενική συνέλευση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη φοιτητική κοινότητα. Η συνέλευση έγινε ενόψει του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γι' αυτό στη γενική συνέλευση απηύθυναν λόγο αρχικά ένα μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, καθώς και ένας επιζών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.  Οι δύο ομιλητές κάλεσαν τους φοιτητές να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν και εκείνοι.  Στη συνέλευση τον λόγο πήραν οι φοιτητικές παρατάξεις πλην της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Πέρα από τις φοιτητικές παρατάξεις, τον λόγο πήραν, παρά την αντίδραση όλων των παρατάξεων, και άτομα από το Ελευθεριακό Στέκι Παντείου. Πλαίσια κατέθεσαν η ΠΚΣ (89 ψήφοι), τα ΕΑΑΚ (64), η ΠΑΣΠ (64), η ΕΡΑ (19), η ΡΕΒΑΝΣ (9) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις (1). ​Η ΠΚΣ κάλεσε τους φοιτητές να τιμήσουν το τριήμερο του Πολυτεχνείου μ...

Το «Εργαλειοποιημένο» Πολυτεχνείο: Πώς γεννήθηκε ο μύθος και γιατί επιμένει

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Κάθε Νοέμβριο, η ελληνική δημόσια σφαίρα επιστρέφει σε έναν κυκλικό καβγά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια ανησυχητική μετατόπιση: το επίκεντρο της συζήτησης μετακινείται από το «ποια είναι η ιστορική σημασία της εξέγερσης» στο «αν η εξέγερση έχει εργαλειοποιηθεί», και, ακόμη χειρότερα, στο αν έχει στηθεί εξαρχής με πολιτικά κίνητρα. Μια έννοια που ανήκε στην ιστορική κοινωνιολογία μετατράπηκε σε όπλο με το οποίο κάποιοι χτυπούν την ίδια την ύπαρξη του γεγονότος.  Ζητούμενο δεν είναι να ληφθεί θέση σε μια τόσο ατεκμηρίωτη διαφωνία, αλλά να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα εξ αρχής. Η αφήγηση της «εργαλειοποίησης» δεν έχει μία και μοναδική πηγή. Το πρώτο στρώμα προέρχεται από την εσωτερική αυτοκριτική των ίδιων των συμμετεχόντων. Ήδη το 1976, η αριστερή επιθεώρηση Εργατική Πάλη κατηγορούσε τους μεταρρυθμιστές ότι «έκαναν τον λαό να ξεχάσει την προδοσία τους».  Το 1988, η...

Μήπως πρέπει να περιθωριοποιηθεί η άγνοια τελικά; - Γιατί υστερούν η αδιαφορία και η κατακραυγή έναντι της επιλεκτικής παρέμβασης;

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος   Ένα ομοφοβικό βίντεο φοιτήτριας έγινε viral. Οι αντιδράσεις της δίνουν ακόμα μεγαλύτερη δημοσιότητα. Οι νέοι δεν οφείλουν ούτε σιωπή ούτε θυμό, αλλά επιλεκτική παρέμβαση: θεσμικές καταγγελίες αντί για θόρυβο, κριτήρια αντί για παρορμήσεις. Η άγνοια περιθωριοποιείται όταν αρνούμαστε να παίξουμε με τους κανόνες της. Στις 24 Μαΐου μια φοιτήτρια στο τμήμα Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, ονόματι  Λύρα, ανέβασε βίντεο στην πλατφόρμα TikTok διάρκειας οκτώ λεπτών. Η θεματολογία του εν  λόγω βίντεο αφορούσε την ανοιχτή πρόσκληση που στάλθηκε στην ομαδική συνομιλία των  συμφοιτητών της για το pride parade στο Ρέθυμνο, τις σκέψεις της για όσο το παρακολούθησε  γυρνώντας στο σπίτι της, και την τοποθέτησή της γενικότερα πάνω στην κοινότητα ΛΟΑΤΚΙ.  Το  περιεχόμενο είναι τουλάχιστον αβάσιμο, καθώς ισχυρίζεται ότι η περιθωριοποίηση για την οποία  γίνεται λόγος δεν υφίσταται, αποκαλώντας τα διεμφυλικά άτομα «τζέρτζελα» και επιμέ...

«Ποσοστό αποτυχίας»: Γιατί είναι τόσο υψηλό σε ορισμένες περιπτώσεις και πού οφείλεται;

  ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ  Γράφει ο Άντρι Ντίσα    Ξυπνάει ένας τυπικός φοιτητής ένα πρωί καλοκαιριού. Με μια μπλούζα μόνο στο κρεβάτι του και με δύο τουλάχιστον τσίμπλες στο μάτι του μετά από μια τέλεια έξοδο για ποτό στο κέντρο της Αθήνας («Εκεί», «Destijl», «Studio 24», «Φράου» ή όπου εσείς βάλετε το μυαλό σας). Ανοίγει την εφαρμογή που έχει για τους βαθμούς των μαθημάτων του, και βλέπει σε ένα μάθημα το νούμερο 4. Το 4 είναι ο βαθμός που βλέπει.   Και πάει η μέρα του για λίγο περίπατο. «Τι θα πω στους γονείς μου;» και «Πώς θα το περάσω;» και «Μα τι έκανα λάθος;» είναι τρεις από τις πολλές ερωτήσεις που κάνει ο ίδιος συνοδευόμενες από τα απαραίτητα γαλλικά για τον καθηγητή, για το μάθημα, για τα θέματα που μπήκαν. Αν όμως ο καθηγητής τον κόβει επειδή «έτσι γουστάρει»; Αυτό το είχα βιώσει τουλάχιστον δύο φορές.  Μόνο που φαίνεται πως έχουμε ένα γενικευμένο φαινόμενο.  Πολλά μαθήματα για τα οποία έχουν βγει βαθμοί έχουν ποσοστά επιτυχ...