Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Σίγουρα οι εξεγέρσεις του Παρισιού, της Λυών και της Μασσαλίας έχουν απασχολήσει τόσο την μαθητική όσο και την φοιτητική κοινότητα, σε όλο τον κόσμο, πόσο μάλλον τον τύπο. Αυτή εδώ η θεώρηση όμως συναθροίζει τις βασικές αρχές του Ρουσσώ για το κοινωνικό συμβόλαιο και την εξέγερση στους «μελλοντικούς πολίτες», τους ίδιους τους μαθητές. Πίσω από την ταραχή, τις εξεγέρσεις και την βίαιη πραγματικότητα που κατακλύζει τις οθόνες μας, λανθάνει ένα βαθύτερο ερώτημα. Τι σπρώχνει αυτούς τους μαθητές πριν συμπληρώσουν καν το δέκατο ό γδοο έτος της ηλικίας τους να μετατρέ π ουν την σχολική τους αυλή σε πεδίο εξέγερσης; Το φιλοσοφικό παράδοξο εδώ βρίσκεται στην κοινωνική και κρατική αντιμετώπιση των ίδιων των μαθητών. Στις δυτικές δημοκρατίες οι μαθητές θεωρούνται μελλοντικοί πολίτες. Αυτό σημαίνει πως εκπαιδεύονται και προετοιμάζονται σιωπηλά για την είσοδο τους στην «μεγάλη» ενήλικη κοινωνία. Τι γίνεται όμως όταν η πρώτη το υ ς επαφή με την κοινωνική πραγματι...
Οι φοιτητές στο portal του δικού τους podcast