Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Primus inter pa(t)res

 


Γράφει ο Γιάννης Γεωργιάδης

Η λατινική φράση “primus inter pares” (πρώτος μεταξύ ίσων) είναι αυτό που περιγράφει καλύτερα τη σχέση του πρύτανη του Πανεπιστημίου Πατρών, κ. Χρήστο Μπούρα, με τις φοιτητικές παρατάξεις, ως έκβαση πολλαπλών εντάσεων.

Φρονώ πως, όπως υπάρχει κόντρα μεταξύ ΕΚΠΑ και Πανεπιστημίου Πατρών σε ακαδημαϊκό επίπεδο, έτσι και στις αρχές του ακαδημαϊκού έτους οι εντάσεις δείχνουν ποιο πανεπιστήμιο διαθέτει μια πιο δυναμική συνδικαλιστική “ύλη” στο εσωτερικό του. Εκεί που τα τέλη του Σεπτέμβρη βρίσκουν ένα ανάστατο ΕΚΠΑ, την ίδια ώρα αγγίζει το απόγειο στις διαμάχες η Πάτρα.

Αρχικά, ο θεσμός του πρύτανη περνά σοβαρή κρίση στην Πάτρα. Στις 7 Οκτωβρίου η ΠΚΣ (μαζί με άλλες παραταξιακές ομάδες) αποφάσισε να επικοινωνήσει δια ζώσης με τον πρύτανη προκειμένου να καταθέσει τα αιτήματά της. Ωστόσο, από το σημείο εκείνο που ο πρύτανης επέτρεψε είσοδο μόνο σε πέντε εκπροσώπους των φοιτητών, η Υπηρεσία Φύλαξης απωθήθηκε από τους φοιτητές, με αποτέλεσμα να εισέλθει πολυπληθής ομάδα στην πρυτανεία, σύμφωνα με το άρθρο του Newsroom (το ρεπορτάζ του τηλεοπτικού σταθμού «ΣΚΑΙ» δίνει 40 άτομα). Η εκδοχή του πρύτανη παραθέτει πως η ομάδα χτυπούσε πόρτες, τοποθέτησε αφίσες και έκλεισε με ταινίες το γραφείο του πρύτανη- κάτι που ο πρύτανης εξέλαβε ως αποκλεισμό του στο γραφείο του. Ταυτόχρονα, γίνεται αναφορά σε εξύβριση λόγω-έργω εις βάρος των υπαλλήλων που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στην εργασία τους (ΣΚΑΙ), ενώ μαζί με τον πρύτανη βρίσκονταν στο αποκλεισμένο γραφείο άλλες 4 εργαζόμενες.

Δύο μέρες νωρίτερα (5 Οκτωβρίου) το Πανεπιστήμιο Πατρών υποδέχθηκε την Υπουργό Παιδείας, κ. Σοφία Ζαχαράκη. Στόχος της επίσκεψής της ήταν τα εγκαίνια του νέου αγγλόφωνου προπτυχιακού προγράμματος στο τμήμα της Ιατρικής. Σύμφωνα με το ESOS, το πρόγραμμα συγκέντρωσε 168 αιτήσεις από 23 χώρες, ανέρχεται σε κόστος 27.000€ και προσφέρονται 2 υποτροφίες. Εντούτοις, η επίσκεψη της υπουργού δεν έγινε αποδεκτή από μερίδα των παρατάξεων: ΕΑΑΚ και ATTACK βρέθηκαν στην υποδοχή της υπουργού με πανό προκειμένου να γνωστοποιήσουν τα αιτήματά τους.

Σήμερα, 25 Οκτωβρίου, οι φοιτητές δυσανασχετούν με το ζήτημα της εστίας. Συγκεκριμένα, άρθρο του ESOS αναφέρει πως προκειμένου να διασφαλίσουν οι φοιτητές δωμάτιο οφείλουν να δώσουν για εγγύηση 200€, τα οποία- όπως αναφέρει ο πρύτανης- θα επιστραφούν. Ο Φοιτητικός Σύλλογος, από πλευράς του, καταγγέλλει πως ο πρύτανης αρνήθηκε να συνομιλήσει με εκπροσώπους του συλλόγου και πως μόνο με μια κοπέλα συζήτησε, η οποία πήγε να απολογηθεί για το γεγονός πως δε διαθέτει τα χρήματα αυτά.

Ο πρύτανης έχει ήδη εκφράσει άποψη σχετικά με τη στάση των φοιτητικών παρατάξεων απέναντι του. Αναλυτικότερα, έχει δηλώσει πως το Πανεπιστήμιο Πατρών λειτουργεί ως χώρος δημοκρατικής λειτουργίας, υποστηρίζοντας μάλιστα τη φωνή των φοιτητών. Ωστόσο, δε δέχεται προπηλακισμούς και περιορισμό στην ελευθερία της έκφρασης, η οποία γίνεται όχι μόνο από φοιτητές του πανεπιστημίου, αλλά και από πρόσωπα εκτός της πανεπιστημιακής κοινότητας. Ορισμένοι θέλουν να θεωρείται αυτό ως ενέργεια που προέρχεται από κομματικούς μηχανισμούς. Μεταξύ αυτής της φιλονικίας, η ΠΑΣΠ Πάτρας ανήρτησε ένα θλιβερό γεγονός με έναν φοιτητή να δίνει τέλος στην ίδια του τη ζωή στις 18 Οκτωβρίου.

Σε γενικές γραμμές, το Πανεπιστήμιο Πατρών ίσως βιώνει μια ομηρική εμπειρία, με τις διαμάχες να μη δίνουν τέλος. Ας ελπίσουμε πως με την έναρξη του Νοέμβρη, κάτι θα αλλάξει. Κι αυτό, όμως, αβέβαιο από τη δυναμική που έχει αποκτήσει παγκοσμίως το φοιτητικό κίνημα.

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Γενική Συνέλευση Παντείου: Επίθεση εναντίον κυβέρνησης και ΕΜΠ για το Πολυτεχνείο και αντιπαράθεση ΕΑΑΚ και Ελευθεριακού Στεκιού

Γράφει ο Νικόλας Βίτσος Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση των φοιτητών. Στη γενική συνέλευση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη φοιτητική κοινότητα. Η συνέλευση έγινε ενόψει του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γι' αυτό στη γενική συνέλευση απηύθυναν λόγο αρχικά ένα μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, καθώς και ένας επιζών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.  Οι δύο ομιλητές κάλεσαν τους φοιτητές να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν και εκείνοι.  Στη συνέλευση τον λόγο πήραν οι φοιτητικές παρατάξεις πλην της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Πέρα από τις φοιτητικές παρατάξεις, τον λόγο πήραν, παρά την αντίδραση όλων των παρατάξεων, και άτομα από το Ελευθεριακό Στέκι Παντείου. Πλαίσια κατέθεσαν η ΠΚΣ (89 ψήφοι), τα ΕΑΑΚ (64), η ΠΑΣΠ (64), η ΕΡΑ (19), η ΡΕΒΑΝΣ (9) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις (1). ​Η ΠΚΣ κάλεσε τους φοιτητές να τιμήσουν το τριήμερο του Πολυτεχνείου μ...

Το «Εργαλειοποιημένο» Πολυτεχνείο: Πώς γεννήθηκε ο μύθος και γιατί επιμένει

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Κάθε Νοέμβριο, η ελληνική δημόσια σφαίρα επιστρέφει σε έναν κυκλικό καβγά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια ανησυχητική μετατόπιση: το επίκεντρο της συζήτησης μετακινείται από το «ποια είναι η ιστορική σημασία της εξέγερσης» στο «αν η εξέγερση έχει εργαλειοποιηθεί», και, ακόμη χειρότερα, στο αν έχει στηθεί εξαρχής με πολιτικά κίνητρα. Μια έννοια που ανήκε στην ιστορική κοινωνιολογία μετατράπηκε σε όπλο με το οποίο κάποιοι χτυπούν την ίδια την ύπαρξη του γεγονότος.  Ζητούμενο δεν είναι να ληφθεί θέση σε μια τόσο ατεκμηρίωτη διαφωνία, αλλά να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα εξ αρχής. Η αφήγηση της «εργαλειοποίησης» δεν έχει μία και μοναδική πηγή. Το πρώτο στρώμα προέρχεται από την εσωτερική αυτοκριτική των ίδιων των συμμετεχόντων. Ήδη το 1976, η αριστερή επιθεώρηση Εργατική Πάλη κατηγορούσε τους μεταρρυθμιστές ότι «έκαναν τον λαό να ξεχάσει την προδοσία τους».  Το 1988, η...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Γενικά Συλλαλητήρια 2026.10.21: Παρασκήνιο, Αιτήματα και Αναβρασμός ενόψει Εθνικών Εκλογών

  Από το SPI Newsroom Μεγάλη η σημερινή κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων και παρατάξεων στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Οι Αθηναϊκοί ΦΣ συνεχίζουν ακάθεκτοι να διεκδικούν τα αιτήματά τους για δωρεάν παιδεία, διοργανώνοντας κοινοί συνεναίσι συλλαλητήριο για σήμερα, 21 Οκτωβρίου. Το μέτρο αυτό συμπληρώνει τη διαμαρτυρία που λαμβάνει χώρα στην πλατεία Συντάγματος και περιλαμβάνει στήσιμο σκηνών ως ένδειξη αμετανόητης στάσης έναντι στα μέτρα που αφορούν τις στεγαστικές φορολογικές ανάγκες που αποφασίστηκαν πρόσφατα. Σήμερα, 21 Οκτωβρίου, τα συλλαλητήρια ανά τη χώρα σημείωσαν σημαντική δυναμική. Η ATTACK στα AEI υπογράμμισε τη σημασία των συγκεντρώσεων και φοιτητικών κινητοποιήσεων με την αναφορά της στα αντίστοιχα κινήματα της Αλβανίας (Κίνημα των Φλαμίνγκο), της Γαλλίας, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ινδίας (Κίνημα της Κατσαρίδας). Σχεδόν κάθε «φοιτητούπολη»- Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Ρέθυμνο, Βόλος, Χανιά, Ηράκλειο- κάλεσε ...

Το μαθηματικό παράδοξο της κάλπης: Όταν η πλειοψηφία εγγυάται τη λανθασμένη απόφαση

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Είναι η πλειοψηφία πάντα σοφή; Από την «Αλληγορία του Πλοίου» του Πλάτωνα έως τη σύγχρονη θεωρία πιθανοτήτων, τα συμπεράσματα είναι δυσοίωνα. Η δημόσια συζήτηση εστιάζει επανειλημμένα στο φαινόμενο της αποχής από τις εκλογές και στην επιτακτική ανάγκη καταπολέμησής του. Πράγματι, τα ποσοστά αποχής στην Ελλάδα κυμαίνονται συχνά κοντά στο 40%, ξεπερνώντας το 47% τον Ιούνιο του 2023 (ιστορικό αρνητικό ρεκόρ). Μήπως, όμως, το κυρίαρχο αφήγημα «η αποχή είναι πρόβλημα, και πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ψηφίσει» αποτελεί λάθος εστίαση; Κι αυτό γιατί το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι πόσοι ψηφίζουν, αλλά πόσο ουσιαστικά ψηφίζουν. Την απάντηση σε αυτό επιχειρεί να δώσει το Θεώρημα του Condorcet (1785): όταν κάθε ψηφοφόρος έχει πάνω από 50% πιθανότητα να κάνει τη «σωστή» επιλογή (π.χ. 60%), τότε όσο μεγαλώνει το εκλογικό σώμα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα η πλειοψηφία να καταλήξει στη σωστή απόφαση. Για παράδειγμα, η πιθανότητα αυτή ανεβαίνει σε 64,8% με...