Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το Θεωρείο των Student Politics: Κι όμως η πρυτανεία του ΑΠΘ παίρνει μαθήματα αυταρχισμού από το ΕΜΠ

 

 

Καλημερούδια και καλώς ήρθατε στο Θεωρείο των Student Politics της Δευτέρας 16 Φεβρουαρίου 2026. Είχαμε να τα πούμε ένα μήνα σε αυτό το φορμάτ και συνέβησαν πράγματα και θαύματα στα πανεπιστήμια, τα οποία καλύφθηκαν μέσα από τα funny posts που κάνουμε αλλά και τα live του SPI Direct κατά τη διάρκεια της εξεταστικής.

Αυτήν την εβδομάδα, θα βλέπετε μπόλικα πράγματα από εδώ, μιας και ο γράφων πήρε έκτακτη άδεια από τη δουλειά του και έχει αρκετό χρόνο. Πάντως το podcast μας όπως μπορεί να είδατε ήδη, επιστρέφει με νέα επεισόδια τη Καθαρά Δευτέρα στις 19:00, σε μια δύσκολη δημοσιογραφικά εβδομάδα λόγω των 3 χρόνων από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών.

Τελείωσαν οι εξεταστικές, τώρα οι φοιτητές περιμένουν τους βαθμούς τους και βεβαίως, η αγωνία έχει φτάσει στο κόκκινο ή μάλλον στο κόσκινο (καλό ε;). Το Θεωρείο επανέρχεται για να μείνει για το υπόλοιπο εξάμηνο, αυτή τη φορά μετά από δεκάδες καταγγελίες και κόντρες και με το κρεσέντο του αυταρχισμού στα πανεπιστήμια, να μεταφέρεται αυτή τη φορά στη Θεσσαλονίκη και το ΑΠΘ, μετά τα επεισόδια της προηγούμενης Παρασκευής που θεωρήθηκαν ένα σκληρό turning point για το ζήτημα της ασφάλειας.

Πάμε να δούμε τι συνέβη το σαββατοκύριακο στα ελληνικά student politics. Spill the tea!

ΑΠΘ: Στις κλειστές σχολές λέμε «ναι», στους ελέγχους λέμε «ναι», «όχι» στα πολιτικά, «όχι» στο κοπή τη πίτα...

Αρχίζουμε το σημερινό Θεωρείο από μία ειλικρινή αν και αστεία διαπίστωση. Μέχρι τώρα τα πρωτεία στην αυταρχικότητα είχε η Αθήνα και συγκεκριμένα το ΕΜΠ με πολλά αστεία (μπορεί και όχι) περιστατικά τα οποία έχουμε δει μαζί πάρα πολλές φορές. Μέχρι που τη περασμένη Παρασκευή (6/2) στη Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ, εκατοντάδες κουκουλοφόροι, εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ότι φοιτητές έδιναν ακόμη μαθήματα και σε συνδυασμό με τη διεξαγωγή ενός πάρτυ, έκαναν μπούγιο στα ΜΑΤ, η αστυνομία προχώρησε σε 313 προσαγωγές οι οποίες δεν έγιναν συλλήψεις and the rest is history.

H Πρυτανεία του ιδρύματος αυστηροποίησε τα μέτρα ασφαλείας στις εγκαταστάσεις του με μια σειρά από κινήσεις όπως το κλείσιμο των κτηρίων στις 10 το βράδυ και η απαγόρευση διεξαγωγής παντός τύπου εκδηλώσεων «άσχετων με την εκπαιδευτική διαδικασία».

Η κίνηση χειροκροτήθηκε από τη κυβέρνηση -η οποία και πίεσε προς αυτή τη κατεύθυνση- και τη ΔΑΠ-ΝΔΦΚ και αποδοκιμάστηκε πρακτικά από... όλους τους υπόλοιπους παίκτες της πολιτικής σκακιέρας του ΑΠΘ. Εμείς θα σταθούμε στο τελευταίο γιατί έχουμε δύο περιστατικά αναβολής εκδηλώσεων εξαιτίας των επεισοδίων: μία εκδήλωση της ΚΝΕ για τα 83 χρόνια από την ίδρυση της ΕΠΟΝ (έλαβε χώρα χθες στο Εργατικό Κέντρο της πόλης) και η κοπή πίτας της ΕΣΔΕΠ προγραμματισμένη για σήμερα Δευτέρα. 

Σε ό,τι αφορά τη πρώτη εκδήλωση, η οργάνωση της ΚΝΕ στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, κατήγγειλε τη πρυτανεία Φείδα η οποία τονίζει ότι η εν λόγω εκδήλωση δεν σχετίζεται με την εκπαιδευτική διαδικασία και το πανεπιστήμιο.

«Δεν γνωρίζουν για τη συμβολή και τη συμμετοχή εκατοντάδων φοιτητών και φοιτητριών του ΑΠΘ στην αντίσταση κατά τη διάρκεια της τριπλής φασιστικής - ναζιστικής κατοχής, μέσα και από τις γραμμές της ηρωικής ΕΠΟΝ; Δεν έχουν μήπως αντιληφθεί ότι ακριβώς απέναντι από το κτίριο της Πρυτανείας, υπάρχει μνημείο προς τιμήν των πεσόντων φοιτητών αγωνιστών την περίοδο 1941 - 1944 και ειδικότερα της ΕΠΟΝ;

Όλα τα παραπάνω επιχειρήματα της διοίκησης είναι αδιανόητα ειδικά αν σκεφτούμε ότι μιλάμε για τον χώρο του πανεπιστημίου, έναν κατεξοχήν χώρο διάδοσης ιδεών, ανοιχτό στην ιδεολογική, πολιτική συζήτηση και αντιπαράθεση. Δεν θα τους κάνουμε την χάρη οι φοιτητές να αποδεχτούν τη μονοφωνία της αστικής παραχάραξης, του ιστορικού αναθεωρητισμού και του αντικομμουνισμού», δήλωνε τη Παρασκευή η οργάνωση.

Η εκδήλωση εν τέλει πραγματοποιήθηκε στο Εργατικό Κέντρο Θεσσαλονίκης με ομιλητή τον Ανδρέα Κοράκη, μέλος του γραφείου του Κεντρικού Συμβουλίου της ΚΝΕ.

Από την άλλη πλευρά, η ΕΣΔΕΠ του ΑΠΘ κατήγγειλε την απόπειρα απαγόρευσης της κοπής πίτας της ένωσης με αφορμή τα 41 χρόνια της, στο πλαίσιο των αυξημένων μέτρων ασφαλείας, τονίζοντας τον αυταρχικό κατήφορο που -όπως αναφέρει- επέλεξε το ίδρυμα.

Σε ομόφωνη απόφαση του ΔΣ της, η Ένωση καλεί στην εκδήλωση αυτή σήμερα στις 2 το μεσημέρι στο φουαγιέ του κτηρίου διοίκησης του ιδρύματος, εκδήλωση η οποία παίρνει πια μορφή κινητοποίησης μετά την απαγόρευση που επιβλήθηκε.

Καθιστά σαφές στην ανακοίνωσή της ότι «δεν θα ανεχθεί την μετατροπή του ΑΠΘ σε μια ακαδημαϊκά αποστειρωμένη, επιχειρηματική μονάδα, όπου η πρόσβαση στο δημόσιο χώρο, οι πολιτιστικές, αθλητικές, πολιτικές και άλλες εκδηλώσεις «θα μπουν στο γύψο». Το δημόσιο-δωρεάν πανεπιστήμιο οφείλει να είναι ανοικτό στην κοινωνία, με σεβασμό στη δημοκρατική έκφραση τόσο των λειτουργών του (μελών ΔΕΠ και λοιπών εργαζομένων) όσο και των φοιτητριών και φοιτητών του».

Αυτά ας τα πουν οι playmakers του ιδρύματος στον πρύτανη Φείδα, ο οποίος παίρνει πλέον μαθήματα από τον πρύτανη του ΕΜΠ. Και αν έχει και καμιά συνάντηση μαζί του, δε μας κάνει εντύπωση.

ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Εκδηλώσεις και στη Θεσαλονίκη για τα τρία χρόνια από τα Τέμπη

Παραμένουμε στη Θεσσαλονίκη, καθώς πλησιάζουν τα τρία χρόνια από τη σιδηροδρομική τραγωδία των Τεμπών, και έτσι έχουν προγραμματιστεί εκδήλωσεις για αυτή τη τραγική συγκυρία.

Πέρα από τα συλλαλητήρια στις 26 και τις 28 Φεβρουαρίου, το ένα μαθητικό και το άλλο γενικό, έχει προγραμματιστεί εκδήλωση για τη Πέμπτη 19/2 στις 17:00 στο Πολυτεχνείο του ΑΠΘ (ωχ...) παρουσία της γραμματέως του Συλλόγου Συγγενών Θυμάτων Τεμπών, Ελένη Βασάρα, τον Νίκο Τσακλίδη, εκλεγμένο στο ΔΣ του σωματείου εργαζομένων στην Hellenic Train και συγγενή θύματος, και τον Δαμιανό Μπαλασούλη, δικηγόρο οικογένειας θυμάτων.

Μαζί με αυτές τις εκδηλώσεις, οι ΦΣ της Θεσσαλονίκης καλούν τους φοιτητές να συμμετάσχουν στις γενικές συνελεύσεις των συλλόγων το επόμενο διάστημα, ενώ προαναγγέλλουν (οι ΠΚΣίτες) την κατάθεση εισηγήσεων για καταλήψεις στις 26 του μήνα τουλάχιστον.

Να δούμε αν αυτό πρόκειται να γίνει καθώς, σύμφωνα με δικές μου πηγές, υπάρχει ζήτημα με τις συνελεύσεις, καθώς η ΕΑΑΚ (όχι μόνο εδώ), μπλοκάρει τη διεξαγωγή τους, με πρόσχημα τη «μη κινητοποίηση» των κινηματικών δυνάμεων των πανεπιστημίων, ενώ φαίνεται στη πραγματικότητα ο λόγος να είναι η αποφυγή πιθανών συγκρούσεων με τους αναρχικούς, με τους οποίους ήδη από τον Νοέμβριο έχει άλυτους λογαριασμούς.

ΚΝΕ: Εκδήλωση στον Περισσό για τα 50 χρόνια από το 1ο συνέδριο της ΚΝΕ

Ας γυρίσουμε πίσω στην Αθήνα και συγκεκριμένα στον Περισσό, εκεί που στα γραφεία του ΚΚΕ, πραγματοποιήθηκε μια εκδήλωση για τον εορτασμό των 50 χρόνων από την διεξαγωγή του 1ου Συνεδρίου της ΚΝΕ, το 1976. Στην εκδήλωση μίλησαν ο σημερινός γραμματέας της ΚΝΕ, Θοδωρής Κωτσαντής, αλλά και ο πρώτος γραμματέας της (1972-1979) Δημήτρης Γόντικας.

Στην επετειακή εκδήλωση, ο Θοδωρής Κωτσαντής επικαλέστηκε τα λόγια του Χαρίλαου Φλωράκη, ο οποίος είχε χαρακτηρίσει τη δημιουργία της ΚΝΕ «απόφαση που δικαιώθηκε απόλυτα από τη ζωή». «Κουβαλάμε την κληρονομιά των μπαρουτοκαπνισμένων γενιών», τόνισε, καλώντας τα μέλη να απορρίψουν τον φόβο και τη μοιρολατρία και να συνεχίσουν αταλάντευτα τον αγώνα ενάντια στην εκμετάλλευση.

Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στις πρόσφατα δημοσιοποιημένες φωτογραφίες από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, τις οποίες οι ομιλητές χαρακτήρισαν «μάθημα ζωής» και σύμβολο αταλάντευτης στάσης.

Ο Δημήτρης Γόντικας, πρώην Γραμματέας της ΚΝΕ, υπογράμμισε ότι οι βασικοί λόγοι ένταξης στην Οργάνωση παραμένουν επίκαιροι: «Η αναγκαιότητα του σοσιαλισμού – κομμουνισμού και η ισχυροποίηση του ΚΚΕ».

Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με δέσμευση για μια «πιο γερή και μαζική ΚΝΕ» ενόψει του 14ου Συνεδρίου το 2027.

ΑΣΠΑΙΤΕ: Η Ένωση Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών επαναλαμβάνει την ανάγκη για την ένταξη της ΑΣΠΑΙΤΕ στο ΕΚΠΑ

Η Ένωση Τεχνολόγων Εκπαιδευτικών επαναφέρει το αίτημα ένταξης της ΑΣΠΑΙΤΕ στον πανεπιστημιακό τομέα, χαρακτηρίζοντάς το διαχρονικό στόχο από τη δεκαετία του 1970 και κρίσιμο για τη στήριξη της Επαγγελματικής Εκπαίδευσης και Κατάρτισης.

Η Ένωση υποστηρίζει ότι η Σχολή πρέπει να συνεχίσει με αποστολή την ενίσχυση της ΕΕΚ, προτείνοντας την ένταξή της στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών ως αυτοτελή Σχολή και όχι ως απλό Τμήμα. Υπενθυμίζει ότι παλαιότερη πρόταση δεν υλοποιήθηκε επί υπουργίας της Νίκης Κεραμέως, ενώ επί Κυριάκου Πιερρακάκη σχεδιάστηκε τετραετές σχήμα, που μετά τις αντιδράσεις μετατράπηκε σε πενταετές χωρίς ισοτιμία integrated master.

Η ΕΤΕ προειδοποιεί για πέντε κινδύνους, από υποβάθμιση προσόντων έως ενδεχόμενη κατάργηση του νέου Τμήματος, και καλεί τη νυν υπουργό Σοφία Ζαχαράκη να διασφαλίσει λύση που θα κατοχυρώνει προσωπικό, φοιτητές και αποφοίτους.

Η Σοφία Ζαχαράκη στη πρόσφατη Σύνοδο των Πρυτάνεων είχε προαναγγείλει την ένταξη της σχετικής πρότασης για ψήφιση στο επόμενο ερανιστικό νομοσχέδιο του υπουργείου, μια κίνηση την οποία περιμένουμε από το προηγούμενο καλοκαίρι που ανακοινώθηκε η αποδοχή από τους αρμόδιους της πρότασης που είχε κατατεθεί για ενσωμάτωση της ΑΣΠΑΙΤΕ στο ΕΚΠΑ ως απλό Τμήμα. 

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Γενική Συνέλευση Παντείου: Επίθεση εναντίον κυβέρνησης και ΕΜΠ για το Πολυτεχνείο και αντιπαράθεση ΕΑΑΚ και Ελευθεριακού Στεκιού

Γράφει ο Νικόλας Βίτσος Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση των φοιτητών. Στη γενική συνέλευση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη φοιτητική κοινότητα. Η συνέλευση έγινε ενόψει του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γι' αυτό στη γενική συνέλευση απηύθυναν λόγο αρχικά ένα μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, καθώς και ένας επιζών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.  Οι δύο ομιλητές κάλεσαν τους φοιτητές να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν και εκείνοι.  Στη συνέλευση τον λόγο πήραν οι φοιτητικές παρατάξεις πλην της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Πέρα από τις φοιτητικές παρατάξεις, τον λόγο πήραν, παρά την αντίδραση όλων των παρατάξεων, και άτομα από το Ελευθεριακό Στέκι Παντείου. Πλαίσια κατέθεσαν η ΠΚΣ (89 ψήφοι), τα ΕΑΑΚ (64), η ΠΑΣΠ (64), η ΕΡΑ (19), η ΡΕΒΑΝΣ (9) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις (1). ​Η ΠΚΣ κάλεσε τους φοιτητές να τιμήσουν το τριήμερο του Πολυτεχνείου μ...

Το «Εργαλειοποιημένο» Πολυτεχνείο: Πώς γεννήθηκε ο μύθος και γιατί επιμένει

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Κάθε Νοέμβριο, η ελληνική δημόσια σφαίρα επιστρέφει σε έναν κυκλικό καβγά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια ανησυχητική μετατόπιση: το επίκεντρο της συζήτησης μετακινείται από το «ποια είναι η ιστορική σημασία της εξέγερσης» στο «αν η εξέγερση έχει εργαλειοποιηθεί», και, ακόμη χειρότερα, στο αν έχει στηθεί εξαρχής με πολιτικά κίνητρα. Μια έννοια που ανήκε στην ιστορική κοινωνιολογία μετατράπηκε σε όπλο με το οποίο κάποιοι χτυπούν την ίδια την ύπαρξη του γεγονότος.  Ζητούμενο δεν είναι να ληφθεί θέση σε μια τόσο ατεκμηρίωτη διαφωνία, αλλά να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα εξ αρχής. Η αφήγηση της «εργαλειοποίησης» δεν έχει μία και μοναδική πηγή. Το πρώτο στρώμα προέρχεται από την εσωτερική αυτοκριτική των ίδιων των συμμετεχόντων. Ήδη το 1976, η αριστερή επιθεώρηση Εργατική Πάλη κατηγορούσε τους μεταρρυθμιστές ότι «έκαναν τον λαό να ξεχάσει την προδοσία τους».  Το 1988, η...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Γενικά Συλλαλητήρια 2026.10.21: Παρασκήνιο, Αιτήματα και Αναβρασμός ενόψει Εθνικών Εκλογών

  Από το SPI Newsroom Μεγάλη η σημερινή κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων και παρατάξεων στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Οι Αθηναϊκοί ΦΣ συνεχίζουν ακάθεκτοι να διεκδικούν τα αιτήματά τους για δωρεάν παιδεία, διοργανώνοντας κοινοί συνεναίσι συλλαλητήριο για σήμερα, 21 Οκτωβρίου. Το μέτρο αυτό συμπληρώνει τη διαμαρτυρία που λαμβάνει χώρα στην πλατεία Συντάγματος και περιλαμβάνει στήσιμο σκηνών ως ένδειξη αμετανόητης στάσης έναντι στα μέτρα που αφορούν τις στεγαστικές φορολογικές ανάγκες που αποφασίστηκαν πρόσφατα. Σήμερα, 21 Οκτωβρίου, τα συλλαλητήρια ανά τη χώρα σημείωσαν σημαντική δυναμική. Η ATTACK στα AEI υπογράμμισε τη σημασία των συγκεντρώσεων και φοιτητικών κινητοποιήσεων με την αναφορά της στα αντίστοιχα κινήματα της Αλβανίας (Κίνημα των Φλαμίνγκο), της Γαλλίας, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ινδίας (Κίνημα της Κατσαρίδας). Σχεδόν κάθε «φοιτητούπολη»- Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Ρέθυμνο, Βόλος, Χανιά, Ηράκλειο- κάλεσε ...

Το μαθηματικό παράδοξο της κάλπης: Όταν η πλειοψηφία εγγυάται τη λανθασμένη απόφαση

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Είναι η πλειοψηφία πάντα σοφή; Από την «Αλληγορία του Πλοίου» του Πλάτωνα έως τη σύγχρονη θεωρία πιθανοτήτων, τα συμπεράσματα είναι δυσοίωνα. Η δημόσια συζήτηση εστιάζει επανειλημμένα στο φαινόμενο της αποχής από τις εκλογές και στην επιτακτική ανάγκη καταπολέμησής του. Πράγματι, τα ποσοστά αποχής στην Ελλάδα κυμαίνονται συχνά κοντά στο 40%, ξεπερνώντας το 47% τον Ιούνιο του 2023 (ιστορικό αρνητικό ρεκόρ). Μήπως, όμως, το κυρίαρχο αφήγημα «η αποχή είναι πρόβλημα, και πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ψηφίσει» αποτελεί λάθος εστίαση; Κι αυτό γιατί το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι πόσοι ψηφίζουν, αλλά πόσο ουσιαστικά ψηφίζουν. Την απάντηση σε αυτό επιχειρεί να δώσει το Θεώρημα του Condorcet (1785): όταν κάθε ψηφοφόρος έχει πάνω από 50% πιθανότητα να κάνει τη «σωστή» επιλογή (π.χ. 60%), τότε όσο μεγαλώνει το εκλογικό σώμα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα η πλειοψηφία να καταλήξει στη σωστή απόφαση. Για παράδειγμα, η πιθανότητα αυτή ανεβαίνει σε 64,8% με...