Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το κυλικείο της Νομικής άνοιξε!

 


του Γιάννη Γεωργιάδη

Στην ιστορία του ΕΚΠΑ και ιδιαίτερα της Νομικής ανήκει και η ιστορία του κυλικείου, το οποίο για χρόνια ήταν κλειστό και άνοιξε φέτος δυναμικά. Ήδη οι φοιτητές, από την πρώτη μέρα, έχουν εκφράσει υποστήριξη (ως πελάτες) ή αποδοκιμασία (με οργανωμένη διαδήλωση έξω από το κυλικείο).

Μετά από πολύ καιρό το Κυλικείο της Νομικής άνοιξε και οι φοιτητές των τμημάτων που συστεγάζονται με το τμήμα της Νομικής ΕΚΠΑ δεν έχασαν ευκαιρία να το επισκεφθούν. Στις 2 Ιουλίου και ώρα 11 π.μ. η ιστορία για το κτίριο ΝΟΠΕ αλλάζει. Ήταν ένα έργο με κοινή συναίνεση των περισσότερων τμηματικών παρατάξεων (μεταξύ αυτών της ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΑΝΕΦ, άλλο αν οι παρατάξεις διαπληκτίζονται για το ποια είχε την ιδέα).

Οι νέες εγκαταστάσεις, φυσικά, διαφέρουν από την παλιά κατάσταση. Για πολύ καιρό ήταν εγκαταλελειμμένο, γεμάτο από πράγματα που οι διαχειριστές του «αυτοδιαχειριζόμενου» κυλικείου είχαν ανάγκη. Σήμερα, αυτά τα δεδομένα άλλαξαν. Οι εγκαταστάσεις του νέου κυλικείου διαθέτουν το κυλικείο, με τραπεζοκαθίσματα και προσφορά εδεσμάτων και αφεψιμάτων, μία αίθουσα σεμιναρίων αλλά και ιατρείο. Το ιατρείο, λέγεται ότι, θα μεταφερθεί από τη Λέσχη που εδρεύει στην Ιπποκράτους (και που στεγάζεται ο Πολιτιστικός Όμιλος «ΠΟΦΠΑ») στο χώρο που διατίθεται εντός του κυλικείου.

Η ιστορία αυτού του κυλικείου είναι μικρή, αλλά σημαντική ακόμα και για τον Ελληνικό λαό, υπό μία στενότατη έννοια. Με την άστατη κατάσταση που επικρατούσε το 2008 και τον χαμό του Γρηγορόπουλου ο χώρος της σχολής έγινε κέντρο συγκέντρωσης διαδηλωτών (με την δημοσιογραφική σημασία, «αναρχικών»). Αργότερα, το 2012, ο χώρος του κυλικείου ανακηρύχθηκε «αυτοδιαχειριζόμενος». Από το 2012 μέχρι και τις 2 Ιουλίου του 2025, ο χώρος παρέμεινε αχρησιμοποίητος και μη προσβάσιμος στο ευρύ κοινό. Στις αρχές Ιουνίου, οι ήδη πραγματοποιημένες καταλήψεις, αλλά και οι τότε προτιθέμενες οδήγησαν στην κατάληψη του κτιρίου ΝΟΠΕ από την ΕΛΑΣ (ακρωνύμια της ΕΛληνικής ΑΣτυνομίας). Οι (εξακριβωμένες) πληροφορίες δίνουν ότι η ΕΛΑΣ έκοψε τα πόμολα από τις εξωτερικές πόρτες των εξόδων κινδύνων που οδηγούν στην εξωτερική σκάλα του κτιρίου, ενώ αυτές οι σκάλες οδηγούν στην αυλή, στο χώρο του κυλικείου και στην είσοδο από την οδό Μασσαλίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η είσοδος κλειδώθηκε.

Οι ενέργειες της ΕΛΑΣ είχαν ξεκάθαρο σκοπό. Μία μερίδα των φοιτητικών παρατάξεων, επωφελούμενη από την ύπαρξη του «αυτοδιαχειριζόμενου» κυλικείου, διαφωνούσε με την οργάνωση του κυλικείου από τις αρχές του ΕΚΠΑ. Επικαλούμενοι «αριστερές» απόψεις, οι φοιτητές εκφράζουν «επιβολή» και «”βίαιη” άσκηση εξουσίας» εις βάρος τους. Τη διαφωνία τους εξέφρασαν το Ελευθεριακό Σχήμα ΝΟΠΕ, οι οποίοι ανακοίνωσαν τη διαδήλωσή τους την ημέρα των εγκαινίων του κυλικείου, όπως και το κάλεσμα των φοιτητών. Συνολικά, σημειώθηκαν 20-30 φοιτητές, οι οποίοι με πανό αντέταξαν τις απόψεις τους και τη συνείδησή τους απέναντι στη θέληση της διεύθυνσης του ΕΚΠΑ.

Στο σημείο του κυλικείου, στις 2 Ιουλίου, βρέθηκε επίσης η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Γεράσιμος Σιάσος και τα υπόλοιπα μέλη της πρυτανείας. Το Students Politics Insighters είχε ήδη σπεύσει την ίδια μέρα να σας ενημερώσει για τα γεγονότα, ενώ με ζωντανή εκπομπή στις 5 Ιουλίου, ο ιδρυτής και επικεφαλής του SPI (τα αρχικά του Students Politics Insighters) Άντρι Ντίσα ενημέρωσε το κοινό λεπτομερώς. Άλλωστε...αυτή είναι η δουλειά μας: να σας ενημερώνουμε για κάθε φοιτητικό νέο!

Μείνετε συντονισμένοι εδώ, στο SPI, για περισσότερες εξελίξεις!

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Επανέκδοση αδειών για ιδιωτικά πανεπιστήμια: Το τέλος μιας σύντομης μάχης ή η αρχή ενός μακροσκελούς πολέμου;

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Το πρόσφατο νομικό αδιέξοδο γύρω από την ίδρυση των ιδιωτικών πανεπιστημίων ανέδειξε με τρόπο παραδειγματικό τις παθογένειες του ελληνικού πολιτικού συστήματος. Συγκεκριμένα αφήνει την κυβέρνηση να αυτοπαρουσιαστεί όχι ως ένα όργανο εκσυγχρονισμού αλλά ως ένας μηχανισμός με βλέψη την επιτάχυνση των διαδικασιών χωρίς έγνοια για την λειτουργικότητα. Ταυτόχρονα όμως η αντιπολίτευση αδυνατεί να δράσει συντονισμένα με παλιές αποφάσεις και ασάφειες στις θέσεις των κομμάτων να εμποδίζουν την αναχαίτιση των κυβερνητικών ενεργειών.  Έπειτα από προσφυγή του καθηγητού της Νομικής σχολής Αθηνών Π. Λαζαράτο στο Συμβούλιο της Επικρατείας, το εν λόγω ΣτΕ προέβη στην ακύρωση των αδειών λειτουργίας τριών ιδιωτικών πανεπιστημίων. Η απόφαση αυτή, η οποία ακύρωσε τη διοικητική πράξη ίδρυσης τριών παραρτημάτων ξένων ιδιωτικών πανεπιστημίων, δεν στρέφεται κατά της συνταγματικότητας του νόμου Πιερρακάκη. Αντιθέτως διατήρησε μια αποστασιοποιημένη στάση, και εστίασε σε συγκεκριμένες...

«Η ακροδεξιά παγίδα της Gen Z»

Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τα τελευταία χρόνια η άνοδος της ακροδεξιάς στην Ευρώπη είναι όλο και πιο συχνό φαινόμενο. Το target group 18-24 στις ευρωεκλογές, αλλά και στις εθνικές εκλογές των ευρωπαϊκών χωρών, φαίνεται να στρέφεται ολοένα και περισσότερο προς τη δεξιά. Είδαμε την άνοδο του Rassemblement National στη Γαλλία, του Vox στην Ισπανία και του AfD στη Γερμανία.  Αυτό αυτόματα αναιρεί την αντίληψη πως η νεολαία είναι «από τη φύση της» ριζοσπαστική και θα φέρει την αλλαγή στον κόσμο. Τι κάνει όμως τους νέους να στρέφονται προς τις δεξιές αντιλήψεις και εκλογικές επιλογές; Κατά πόσο η προπαγάνδα αποτελεί τη φύση του προβλήματος (όπως πάντοτε γίνεται ιστορικά) και κατά πόσο οι ίδιοι οι νέοι στρέφονται αυτόβουλα προς αυτή; Η άνοδος της ακροδεξιάς κυρίως στις νεανικές ηλικίες αποδεικνύει πως η συστημική απογοήτευση, αντί να μεταβάλλεται σε αριστερή χειραφέτηση, καταλήγει σε συντηρητική και αντιδραστική ψήφο. Ο λόγος της κοινωνικής προπαγάνδας εξηγείται με την οικονομική κατάστασ...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Μείωση ορίου εκλογιμότητας: Ριζοσπαστική πρόταση ή ελλειπής μεταρρύθμιση;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΝΑΘΕΩΡΗΣΗ ΣΥΝΤΑΓΜΑ 1975 VOL. 5: ΟΙ ΣΥΝΙΣΤΩΣΕΣ ΤΟΥ ΜΕΛΛΟΝΤΟΣ Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Η πρόταση της Νέας Δημοκρατίας για αναθεώρηση του άρθρου 55, παράγραφος 1, του  Συντάγματος φέρνει ξανά στην επικαιρότητα ένα παλιό ερώτημα: αρκεί η μείωση του ορίου  ηλικίας για το δικαίωμα του εκλέγεσθαι από τα 25 στα 21 έτη, ώστε οι νέοι να αποκτήσουν  ουσιαστική παρουσία στα κέντρα λήψης αποφάσεων; Η πρόταση για αναθεώρηση του άρθρου 55 έχει προκαλέσει αφορμή για πλήθος συζητήσεων καθώς αποτελεί τη σημαντικότερη μεταβολή στο δικαίωμα του εκλέγεσθαι εδώ και πολλές δεκαετίες. Το όριο των 25 ετών για την εκλογή βουλευτή ισχύει στην Ελλάδα ήδη από το 1844 και διατηρήθηκε σε όλες τις μεταγενέστερες συνταγματικές ρυθμίσεις. Η μείωσή του στα 21 θα αποτελούσε τη σημαντικότερη μεταβολή του συγκεκριμένου δικαιώματος από τη συγκρότηση του νεοελληνικού κράτους. Η αλλαγή έχει σαφές κοινωνικοπολιτικό όφελος. Διευρύνει τον κύκλο των υποψηφίων και επιτρέπει σε φοι...

Ελεύθερος πολίτης ή χρήσιμος εργαζόμενος; Η μεγάλη μετατόπιση της εκπαίδευσης

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Τα πανεπιστήμια ολοένα και περισσότερο υποβιβάζουν ανθρωπιστικές σπουδές προς όφελος «χρήσιμων» πτυχίων, κι εμείς καλούμαστε να απαντήσουμε σε ένα διαχρονικό ερώτημα: ποιος είναι ο πρωταρχικός ρόλος της εκπαίδευσης; Η ιδέα ότι η εκπαίδευση οφείλει να διαμορφώνει τον άνθρωπο ως πολίτη και όχι απλώς εργαζόμενο έχει ρίζες στην αρχαία ελληνική έννοια της «παιδείας»: τη διαμόρφωση χαρακτήρα, κρίσης και αρετής.  Η αντίληψη αυτή θεσμοθετήθηκε στα μεσαιωνικά πανεπιστήμια μέσω των «ελεύθερων τεχνών» (liberal arts): του trivium (γραμματική, ρητορική, λογική) και του quadrivium (αριθμητική, γεωμετρία, μουσική, αστρονομία). Ο όρος «liberal» παρέπεμπε στην εκπαίδευση του ελεύθερου πολίτη, σε αντιδιαστολή με την τεχνική κατάρτιση των δούλων ή των τεχνικών. Στις αρχές του 19ου αιώνα, ο Wilhelm von Humboldt διατύπωσε το ιδεώδες της Bildung: την ολόπλευρη καλλιέργεια του ατόμου, όχι ως μέσο προς κάποιον εξωτερικό σκοπό ...