Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το κυλικείο της Νομικής άνοιξε!

 


του Γιάννη Γεωργιάδη

Στην ιστορία του ΕΚΠΑ και ιδιαίτερα της Νομικής ανήκει και η ιστορία του κυλικείου, το οποίο για χρόνια ήταν κλειστό και άνοιξε φέτος δυναμικά. Ήδη οι φοιτητές, από την πρώτη μέρα, έχουν εκφράσει υποστήριξη (ως πελάτες) ή αποδοκιμασία (με οργανωμένη διαδήλωση έξω από το κυλικείο).

Μετά από πολύ καιρό το Κυλικείο της Νομικής άνοιξε και οι φοιτητές των τμημάτων που συστεγάζονται με το τμήμα της Νομικής ΕΚΠΑ δεν έχασαν ευκαιρία να το επισκεφθούν. Στις 2 Ιουλίου και ώρα 11 π.μ. η ιστορία για το κτίριο ΝΟΠΕ αλλάζει. Ήταν ένα έργο με κοινή συναίνεση των περισσότερων τμηματικών παρατάξεων (μεταξύ αυτών της ΔΑΠ, ΠΑΣΠ και ΑΝΕΦ, άλλο αν οι παρατάξεις διαπληκτίζονται για το ποια είχε την ιδέα).

Οι νέες εγκαταστάσεις, φυσικά, διαφέρουν από την παλιά κατάσταση. Για πολύ καιρό ήταν εγκαταλελειμμένο, γεμάτο από πράγματα που οι διαχειριστές του «αυτοδιαχειριζόμενου» κυλικείου είχαν ανάγκη. Σήμερα, αυτά τα δεδομένα άλλαξαν. Οι εγκαταστάσεις του νέου κυλικείου διαθέτουν το κυλικείο, με τραπεζοκαθίσματα και προσφορά εδεσμάτων και αφεψιμάτων, μία αίθουσα σεμιναρίων αλλά και ιατρείο. Το ιατρείο, λέγεται ότι, θα μεταφερθεί από τη Λέσχη που εδρεύει στην Ιπποκράτους (και που στεγάζεται ο Πολιτιστικός Όμιλος «ΠΟΦΠΑ») στο χώρο που διατίθεται εντός του κυλικείου.

Η ιστορία αυτού του κυλικείου είναι μικρή, αλλά σημαντική ακόμα και για τον Ελληνικό λαό, υπό μία στενότατη έννοια. Με την άστατη κατάσταση που επικρατούσε το 2008 και τον χαμό του Γρηγορόπουλου ο χώρος της σχολής έγινε κέντρο συγκέντρωσης διαδηλωτών (με την δημοσιογραφική σημασία, «αναρχικών»). Αργότερα, το 2012, ο χώρος του κυλικείου ανακηρύχθηκε «αυτοδιαχειριζόμενος». Από το 2012 μέχρι και τις 2 Ιουλίου του 2025, ο χώρος παρέμεινε αχρησιμοποίητος και μη προσβάσιμος στο ευρύ κοινό. Στις αρχές Ιουνίου, οι ήδη πραγματοποιημένες καταλήψεις, αλλά και οι τότε προτιθέμενες οδήγησαν στην κατάληψη του κτιρίου ΝΟΠΕ από την ΕΛΑΣ (ακρωνύμια της ΕΛληνικής ΑΣτυνομίας). Οι (εξακριβωμένες) πληροφορίες δίνουν ότι η ΕΛΑΣ έκοψε τα πόμολα από τις εξωτερικές πόρτες των εξόδων κινδύνων που οδηγούν στην εξωτερική σκάλα του κτιρίου, ενώ αυτές οι σκάλες οδηγούν στην αυλή, στο χώρο του κυλικείου και στην είσοδο από την οδό Μασσαλίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η είσοδος κλειδώθηκε.

Οι ενέργειες της ΕΛΑΣ είχαν ξεκάθαρο σκοπό. Μία μερίδα των φοιτητικών παρατάξεων, επωφελούμενη από την ύπαρξη του «αυτοδιαχειριζόμενου» κυλικείου, διαφωνούσε με την οργάνωση του κυλικείου από τις αρχές του ΕΚΠΑ. Επικαλούμενοι «αριστερές» απόψεις, οι φοιτητές εκφράζουν «επιβολή» και «”βίαιη” άσκηση εξουσίας» εις βάρος τους. Τη διαφωνία τους εξέφρασαν το Ελευθεριακό Σχήμα ΝΟΠΕ, οι οποίοι ανακοίνωσαν τη διαδήλωσή τους την ημέρα των εγκαινίων του κυλικείου, όπως και το κάλεσμα των φοιτητών. Συνολικά, σημειώθηκαν 20-30 φοιτητές, οι οποίοι με πανό αντέταξαν τις απόψεις τους και τη συνείδησή τους απέναντι στη θέληση της διεύθυνσης του ΕΚΠΑ.

Στο σημείο του κυλικείου, στις 2 Ιουλίου, βρέθηκε επίσης η Υπουργός Παιδείας, Σοφία Ζαχαράκη, ο πρύτανης του ΕΚΠΑ, Γεράσιμος Σιάσος και τα υπόλοιπα μέλη της πρυτανείας. Το Students Politics Insighters είχε ήδη σπεύσει την ίδια μέρα να σας ενημερώσει για τα γεγονότα, ενώ με ζωντανή εκπομπή στις 5 Ιουλίου, ο ιδρυτής και επικεφαλής του SPI (τα αρχικά του Students Politics Insighters) Άντρι Ντίσα ενημέρωσε το κοινό λεπτομερώς. Άλλωστε...αυτή είναι η δουλειά μας: να σας ενημερώνουμε για κάθε φοιτητικό νέο!

Μείνετε συντονισμένοι εδώ, στο SPI, για περισσότερες εξελίξεις!

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Γενική Συνέλευση Παντείου: Επίθεση εναντίον κυβέρνησης και ΕΜΠ για το Πολυτεχνείο και αντιπαράθεση ΕΑΑΚ και Ελευθεριακού Στεκιού

Γράφει ο Νικόλας Βίτσος Στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, την Πέμπτη 12 Νοεμβρίου, πραγματοποιήθηκε η γενική συνέλευση των φοιτητών. Στη γενική συνέλευση συζητήθηκαν θέματα που αφορούν τη φοιτητική κοινότητα. Η συνέλευση έγινε ενόψει του εορτασμού της επετείου της εξέγερσης του Πολυτεχνείου. Γι' αυτό στη γενική συνέλευση απηύθυναν λόγο αρχικά ένα μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών, καθώς και ένας επιζών της εξέγερσης του Πολυτεχνείου.  Οι δύο ομιλητές κάλεσαν τους φοιτητές να συνεχίσουν να αγωνίζονται για τα ιδανικά για τα οποία αγωνίστηκαν και εκείνοι.  Στη συνέλευση τον λόγο πήραν οι φοιτητικές παρατάξεις πλην της ΔΑΠ-ΝΔΦΚ. Πέρα από τις φοιτητικές παρατάξεις, τον λόγο πήραν, παρά την αντίδραση όλων των παρατάξεων, και άτομα από το Ελευθεριακό Στέκι Παντείου. Πλαίσια κατέθεσαν η ΠΚΣ (89 ψήφοι), τα ΕΑΑΚ (64), η ΠΑΣΠ (64), η ΕΡΑ (19), η ΡΕΒΑΝΣ (9) και οι Αγωνιστικές Κινήσεις (1). ​Η ΠΚΣ κάλεσε τους φοιτητές να τιμήσουν το τριήμερο του Πολυτεχνείου μ...

Το «Εργαλειοποιημένο» Πολυτεχνείο: Πώς γεννήθηκε ο μύθος και γιατί επιμένει

Γράφει ο Μάνος Κόκκινος Κάθε Νοέμβριο, η ελληνική δημόσια σφαίρα επιστρέφει σε έναν κυκλικό καβγά για την εξέγερση του Πολυτεχνείου. Τα τελευταία χρόνια, όμως, παρατηρείται μια ανησυχητική μετατόπιση: το επίκεντρο της συζήτησης μετακινείται από το «ποια είναι η ιστορική σημασία της εξέγερσης» στο «αν η εξέγερση έχει εργαλειοποιηθεί», και, ακόμη χειρότερα, στο αν έχει στηθεί εξαρχής με πολιτικά κίνητρα. Μια έννοια που ανήκε στην ιστορική κοινωνιολογία μετατράπηκε σε όπλο με το οποίο κάποιοι χτυπούν την ίδια την ύπαρξη του γεγονότος.  Ζητούμενο δεν είναι να ληφθεί θέση σε μια τόσο ατεκμηρίωτη διαφωνία, αλλά να εξεταστούν οι λόγοι για τους οποίους υπάρχει σύγχυση γύρω από το ζήτημα εξ αρχής. Η αφήγηση της «εργαλειοποίησης» δεν έχει μία και μοναδική πηγή. Το πρώτο στρώμα προέρχεται από την εσωτερική αυτοκριτική των ίδιων των συμμετεχόντων. Ήδη το 1976, η αριστερή επιθεώρηση Εργατική Πάλη κατηγορούσε τους μεταρρυθμιστές ότι «έκαναν τον λαό να ξεχάσει την προδοσία τους».  Το 1988, η...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Γενικά Συλλαλητήρια 2026.10.21: Παρασκήνιο, Αιτήματα και Αναβρασμός ενόψει Εθνικών Εκλογών

  Από το SPI Newsroom Μεγάλη η σημερινή κινητοποίηση των φοιτητικών συλλόγων και παρατάξεων στο πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο στην Αθήνα. Οι Αθηναϊκοί ΦΣ συνεχίζουν ακάθεκτοι να διεκδικούν τα αιτήματά τους για δωρεάν παιδεία, διοργανώνοντας κοινοί συνεναίσι συλλαλητήριο για σήμερα, 21 Οκτωβρίου. Το μέτρο αυτό συμπληρώνει τη διαμαρτυρία που λαμβάνει χώρα στην πλατεία Συντάγματος και περιλαμβάνει στήσιμο σκηνών ως ένδειξη αμετανόητης στάσης έναντι στα μέτρα που αφορούν τις στεγαστικές φορολογικές ανάγκες που αποφασίστηκαν πρόσφατα. Σήμερα, 21 Οκτωβρίου, τα συλλαλητήρια ανά τη χώρα σημείωσαν σημαντική δυναμική. Η ATTACK στα AEI υπογράμμισε τη σημασία των συγκεντρώσεων και φοιτητικών κινητοποιήσεων με την αναφορά της στα αντίστοιχα κινήματα της Αλβανίας (Κίνημα των Φλαμίνγκο), της Γαλλίας, της Βραζιλίας, της Πορτογαλίας, της Ισπανίας και της Ινδίας (Κίνημα της Κατσαρίδας). Σχεδόν κάθε «φοιτητούπολη»- Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ιωάννινα, Κομοτηνή, Ρέθυμνο, Βόλος, Χανιά, Ηράκλειο- κάλεσε ...

Το μαθηματικό παράδοξο της κάλπης: Όταν η πλειοψηφία εγγυάται τη λανθασμένη απόφαση

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Είναι η πλειοψηφία πάντα σοφή; Από την «Αλληγορία του Πλοίου» του Πλάτωνα έως τη σύγχρονη θεωρία πιθανοτήτων, τα συμπεράσματα είναι δυσοίωνα. Η δημόσια συζήτηση εστιάζει επανειλημμένα στο φαινόμενο της αποχής από τις εκλογές και στην επιτακτική ανάγκη καταπολέμησής του. Πράγματι, τα ποσοστά αποχής στην Ελλάδα κυμαίνονται συχνά κοντά στο 40%, ξεπερνώντας το 47% τον Ιούνιο του 2023 (ιστορικό αρνητικό ρεκόρ). Μήπως, όμως, το κυρίαρχο αφήγημα «η αποχή είναι πρόβλημα, και πρέπει να πείσουμε τον κόσμο να ψηφίσει» αποτελεί λάθος εστίαση; Κι αυτό γιατί το πιο σημαντικό ερώτημα δεν είναι πόσοι ψηφίζουν, αλλά πόσο ουσιαστικά ψηφίζουν. Την απάντηση σε αυτό επιχειρεί να δώσει το Θεώρημα του Condorcet (1785): όταν κάθε ψηφοφόρος έχει πάνω από 50% πιθανότητα να κάνει τη «σωστή» επιλογή (π.χ. 60%), τότε όσο μεγαλώνει το εκλογικό σώμα, τόσο αυξάνεται η πιθανότητα η πλειοψηφία να καταλήξει στη σωστή απόφαση. Για παράδειγμα, η πιθανότητα αυτή ανεβαίνει σε 64,8% με...