Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Το αρχικό στάδιο για το φοιτητικό portal των ειδήσεων είναι εδώ!

Του Άντρι Ντίσα, Ιδρυτή και Επικεφαλής του Student Politics Insighters

 Τον Σεπτέμβριο όταν ξεκινούσα την προετοιμασία για το podcast που έχετε αγαπήσει πάρα πολύ, το σύνηθες ύποπτο Student Politics Insighters, είχα στο νου μου ότι για να μπορώ να κάνω αυτό που αγαπάω, πρέπει να επιχειρήσω να έχω (σαν οργανισμός) παρουσία σε όσα περισσότερα διαδικτυακά "στέκια" μπορούσα. Και αυτό έκανα πάντα μαζί με την ομάδα που τρέχουμε μαζί το πάρα-πολύ-ωραίο podcast που είναι στον αέρα από τον Ιανουάριο φέτος. 

 Αποκτήσαμε ένα μήνα πριν βγει στον κόσμο το "επεισόδιο 0" του πόντκαστ, Instagram και Facebook και έβγαλαν πολύ καλή απήχηση. Και ενώ ήδη είχαμε το "Θεωρείο των Student Politics by SPI" (μικρό hint: θα επιστρέψει μετά τις φοιτητικές εκλογές και συγκεκριμένα τη Τρίτη 20 Μαΐου). Την Πρωτοχρονιά ενεργοποιήσαμε το TikTok και τις ημέρες των Φώτων ενεργοποιήσαμε το YouTube. Από κει και μετά, the rest is history. 

 Όμως πιστεύω αταλάντευτα, ότι ήρθε η ώρα να επεκτείνουμε τη παρουσία μας. Και αυτή η επέκταση αφορά ένα κομμάτι το οποίο θα αναβαθμίσει ολιστικά τη παρουσία του podcast μας στο διαδίκτυο. 

 Αυτό είναι το blogspot μας. Το studentpoliticsinsighters.blogspot.com. Ο προπομπός ενός πλήρως και καλά οργανωμένου ενημερωτικού portal από τη νέα γενιά για τη νέα γενιά. Και αυτό αρχίζει σταδιακά από αύριο και ειδικά από τη Δευτέρα 5 Μαΐου να γεμίζει με ειδησεογραφικό περιεχόμενο που αφορά τις φοιτητικές πολιτικές δυνάμεις, τους φοιτητικούς συλλόγους, τα πανεπιστήμια, τα κέντρα λήψης αποφάσεων για την πολιτική που ακολουθείται στη τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δεν θα περιοριστούμε εκεί. Αλλά το τι θα κάνουμε παραπάνω από αυτά που λέω παραπάνω, θα το δείτε σε δεύτερο χρόνο. 

 Εκ μέρους της ομάδας μας (που συμπεριλαμβάνει τους Χαράλαμπο Βελλιανίτη, Στέφανο Βελλιανίτη, Χρήστο Δρογγίτη καθώς και την Παυλίνα Γιαννή) θέλω να ευχαριστήσω τον καθένα και τη καθεμιά από εσάς που μας ακολουθείτε στα social media μας, που ακούει κάθε επεισόδιό μας από όπου μπορεί να το ακούσει και που μας αφήνει σχόλια και προτάσεις για το πώς μπορούμε να βελτιώσουμε τη δουλειά που βγάζουμε με περηφάνεια και χαρά εδώ και 4 μήνες, καλύπτοντας το μεγάλο κενό που υπάρχει στην πολιτική ενημέρωση των φοιτητών. Και είμαστε πολύ χαρούμενοι όλοι/ες για το ως τώρα αποτέλεσμα. 

Διότι διαπιστώνουμε πως δεν ακούγεται συχνά παραέξω η δραστηριότητα των πολιτικών δυνάμεων, των φοιτητικών συλλόγων και των φοιτητών ως απλών μονάδες ή κοινότητες ευρύτερα. Και όταν ακούγεται συνήθως ακούγεται για κακό (ως προς τις πολιτικές δυνάμεις) και χωρίς να μπαίνουν στο βάθος των αιτιών που προκύπτει αυτός ο κακός λόγος για την πολιτική στα πανεπιστήμια. 

Και αυτό βλέπουμε με πολύ χαρά να αλλάζει εδώ και 4 μήνες. Αργά αλλά σταθερά. Και με τη δική σας στήριξη, μπορούμε να καταφέρουμε ακόμη περισσότερα πράγματα. Να είσαστε βέβαιοι και σίγουροι για αυτό! Καλή ανάγνωση!



 

 

Σχόλια

Δημοφιλή Κείμενα

Κρατική υποχρηματοδότηση ή εσωτερική κακοδιαχείριση; Πού οφείλονται οι παθογένειες των ελληνικών ΑΕΙ;

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Εξοπλισμός δεκαπενταετίας, εγκαταλελειμμένες εστίες, πτώσεις σοβάδων και φοιτητές που κάθονται στο πάτωμα ενός αμφιθεάτρου χωρίς κλιματισμό είναι μερικές τυπικές εικόνες σε ένα ελληνικό ΑΕΙ.  Παρατηρούμε ένα αξιοσημείωτο παράδοξο: ιδρύματα με υψηλές θέσεις σε παγκόσμιες κατατάξεις που διακρίνονται διεθνώς για το ερευνητικό τους έργο διατηρούν τις επιδόσεις τους σχεδόν αποκλειστικά χάρη στην ατομική προσπάθεια των ανθρώπων τους παρά σε δομική υποστήριξη. Σε ποιους παράγοντες οφείλονται αυτές οι χρόνιες παθογένειες; Τι διαστάσεις έχει η υποχρηματοδότηση και τι ευθύνη φέρουν τα ίδια τα ιδρύματα; Όσον αφορά την κρατική μέριμνα, τα δεδομένα είναι σαφή: η Ελλάδα όχι μόνο βρίσκεται στο κάτω άκρο της ΕΕ, αλλά σε πολλές μετρικές αποτελεί ακραίο outlier στον αναπτυγμένο κόσμο.  Σύμφωνα με την Παγκόσμια Τράπεζα και τη UNESCO, οι δημόσιες δαπάνες για την ανώτατη εκπαίδευση ανά φοιτητή ως προς το κατά κεφαλήν ΑΕΠ την περίοδο 2010- 2019 στην Ελλάδα ήτ...

Κατάργηση ή όχι των Πανελλαδικών; Το ψευτοδίλημμα πίσω από μια συζήτηση 30 ετών

Γράφει η Νεφέλη Αναστασοπούλου-Ζωντανού Σε μία σπάνια σύγκλιση, τα κόμματα συμφωνούν ότι το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων χρειάζεται σοβαρές μεταρρυθμίσεις. Πίσω όμως από αυτή τη φαινομενική ομοφωνία, κρύβεται ένα σχέδιο που τρεις γενιές πολιτικών δοκίμασαν και εγκατέλειψαν, αφήνοντας ανοιχτά δύσκολα ερωτήματα. Πριν μερικές εβδομάδες, ο Αλέξης Τσίπρας, πρόεδρος του νεοσύστατου ΕΛ.Α.Σ., δεσμεύτηκε για κατάργηση των πανελλαδικών εξετάσεων. Δεν είναι ο μόνος. Η ίδια η κυβέρνηση της ΝΔ προανήγγειλε πρόσφατα το πλάνο του «Εθνικού Απολυτηρίου» («ΕθΑπ»), επιδιώκοντας ένα σύστημα που θα δίνει μεγαλύτερη βαρύτητα στους βαθμούς του Λυκείου και στις σχολικές εξετάσεις. Τέτοιες συζητήσεις δεν είναι καινούργιες. Η ιδέα ενός Εθνικού Απολυτηρίου είχε σχεδιαστεί από τον Γ. Παπανδρέου (υπ. Παιδείας 1994-96), στο «Νέο Σχολείο» της Άννας Διαμαντοπούλου (2009-12), σε προγράμματα ΠΑΣΟΚ (2008) και ΝΔ (2018), και στο πόρισμα της Επιτροπής Λιάκου επί ΣΥΡΙΖΑ (2016), χωρίς ποτέ να εφαρμοστεί, λόγω έλλειψης...

«Ποσοστό αποτυχίας»: Γιατί είναι τόσο υψηλό σε ορισμένες περιπτώσεις και πού οφείλεται;

  ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ  Γράφει ο Άντρι Ντίσα    Ξυπνάει ένας τυπικός φοιτητής ένα πρωί καλοκαιριού. Με μια μπλούζα μόνο στο κρεβάτι του και με δύο τουλάχιστον τσίμπλες στο μάτι του μετά από μια τέλεια έξοδο για ποτό στο κέντρο της Αθήνας («Εκεί», «Destijl», «Studio 24», «Φράου» ή όπου εσείς βάλετε το μυαλό σας). Ανοίγει την εφαρμογή που έχει για τους βαθμούς των μαθημάτων του, και βλέπει σε ένα μάθημα το νούμερο 4. Το 4 είναι ο βαθμός που βλέπει.   Και πάει η μέρα του για λίγο περίπατο. «Τι θα πω στους γονείς μου;» και «Πώς θα το περάσω;» και «Μα τι έκανα λάθος;» είναι τρεις από τις πολλές ερωτήσεις που κάνει ο ίδιος συνοδευόμενες από τα απαραίτητα γαλλικά για τον καθηγητή, για το μάθημα, για τα θέματα που μπήκαν. Αν όμως ο καθηγητής τον κόβει επειδή «έτσι γουστάρει»; Αυτό το είχα βιώσει τουλάχιστον δύο φορές.  Μόνο που φαίνεται πως έχουμε ένα γενικευμένο φαινόμενο.  Πολλά μαθήματα για τα οποία έχουν βγει βαθμοί έχουν ποσοστά επιτυχ...

Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας;

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ SPI ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗ Γράφει η Μαρία Καραντινάκη Τελικά το πανεπιστήμιο είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης και παιδείας ή ένα πρότυπο πειθαρχίας; Ενόψει της εξεταστικής, και της κατάστασης άγχους που επικρατεί μέσα στις αίθουσες εν ώρα της εξέτασης, ήρθε στο μυαλό μου το κατά πόσο η διαδικασία τόσο της εξεταστικής αλλά και του τρόπου εξέτασης μας βάζει σε ένα βαθύτερο κοινωνικοπολιτικό στόχαστρο. Πώς η εξεταστική ως ένα «πειθαρχικό μέσο» αντικρούει τη χαρά της μάθησης και έρχεται σε αντίθεση με την όλη φιλοσοφία της ακαδημαϊκής μάθησης; Για όλους μας οι περίοδοι της εξεταστικής είναι μια μορφή «φοιτητικού βασάνου». Το πανεπιστήμιο υποτίθεται πως είναι ένας χώρος ελεύθερης σκέψης, αμφισβήτησης και στοχασμού. Στην πραγματικότητα όμως, η εξεταστική δίνει ένα δυνατό σοκ ρεαλισμού στην ρομαντική σκοπιά της στοχαστικής φιλοσοφίας της μάθησης. Στην εξεταστική τα πράγματα λειτουργούν σε μια γραμμή παραγωγής. Τα έδρανα απομακρυσμένα, επιτηρητές συνεχώς να ελέγχουν για τη σωστή λειτ...

Η ανοησία των προοδευτικών φοιτητικών παρατάξεων

του Αλέξανδρου Μπάρρυ Μετά από τραυματικά για όλους μας γεγονότα σαν την δολοφονία των Τεμπών και την απειλή που δέχεται όλη η φοιτητική κοινότητα με το αντισυνταγματικό νομοσχέδιο της κυβέρνησης για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια που “de facto” καταργεί το άρθρο δεκαέξι του συντάγματος,θα περίμενε κάποιος πως οι προοδευτικές φοιτητικές δυνάμεις θα συσπειρώνονταν να καταπολεμήσουν αυτήν την κατάσταση και να θέσουν τα θεμέλια για ένα καινούργιο όραμα για την χώρα. Αμ δε! Οι φοιτητικές παρατάξεις δυστυχώς παραμένουν ακάθεκτες στην απομόνωση τους και όχι μόνο δεν βλέπουν τα ερείσματα της εποχής ως λόγο ένωσης παρά ως λόγο αποσύνθεσης για τις πιο μικρές και ασήμαντες διαφωνίες. Αντί να κατεβάσουν ενιαία ψηφίσματα για τα θέματα που έχουν σχεδόν πλήρη ταύτιση κάθονται και μαλώνουν για τις λεπτομέρειες αφήνοντας την ιδεοληψία και τον παραταξιακό πατριωτισμό τους να τους κυριεύσει. Δεν είναι λίγες φορές που κυρίως μια εκ αυτών προτιμάει να κατεβάζει κοινό ψήφισμα με την ΔΑΠ παρά να δέχεται τον διάλο...