ΕΡΑ: Η απάντηση μεταξύ των απολιτικών και κομματικών παρατάξεων ή μία μάταιη προσπάθεια;

Γράφει ο Αλέξανδρος Μπάρρυ

Στο προηγούμενο μου άρθρο ανέλυσα το “φάντασμα” των ανεξάρτητων. Στο σημερινό μου άρθρο ευελπιστώ να αναλύσω τους “Ghostbusters”, μία νέα δύναμη πάλι στο Πάντειο, (αμάν πια με τις πρωτοπορίες σε αυτό το Πανεπιστήμιο!) το ΕΡΑ.

Μιλώντας με εν@ εκπρόσωπ@ τους μου είπε πως το ΕΡΑ (Ενωτικό Ρεύμα Αριστερών Φοιτητών Παντείου) ξεκίνησε διότι, “Ως πρωτοετείς φοιτητές συνειδητοποιήσαμε πως στο πανεπιστήμιο μας δεν υπάρχει καμία πολιτική δύναμη η οποία να μας εκφράζει και πως ο φοιτητικός συνδικαλισμός είχε φτάσει σε ένα τέλμα.” 

Συγκεκριμένα σε συνεργασία με το ΔΙΚΤΥΟ σχημάτισαν έναν κοινό φορέα με όπως μας είπαν “με ιδεολογική πυξίδα την ελευθερία, την δημοκρατία και τον σοσιαλισμό” και με σκοπό “να εκφράσουν τα αιτήματα των φοιτητών και να αγωνιστούν για ένα καλύτερο πανεπιστήμιο μέσω του φοιτητικού συλλόγου, βάζοντας ένα τέλος στην αξιοποίηση του για την προώθηση κομματικών συμφερόντων”

So far so good, που λένε where I'm from, όμως αν εξαιρέσουμε την ιδεολογική τους αναφορά αυτά δεν λένε και οι ΑΝΕΦ; Σε σχετική ερώτηση μας απάντησε τ@ εκπρόσωπ@ τους, πως σε αντίθεση με τους ανεξάρτητους το ΕΡΑ είναι συνειδητό ως προς τον συσχετισμό της κεντρικής πολιτικής και του φοιτητικού συνδικαλισμού.

Καταγγέλλοντας τις απειλές της πρυτανείας να αυξήσει την επιτήρηση των φοιτητών, στο πλαίσιο των κυβερνητικών μέτρων για την ασφάλεια στα ΑΕΙ, συγκεκριμένα απειλώντας πως θα βάλει κάμερα στην κεντρική είσοδο του Παντείου. Η ΕΡΑ επίσης καταγγέλλει την θέληση της κυβέρνησης να βάλει αστυνομία στα πανεπιστήμια και την όπως μας είπαν στοχευμένη υποχρηματοδότηση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης προς όφελος της προώθησης των ιδιωτικών πανεπιστημίων.

Συγκεκριμένα τ@ εκπρόσωπ@ του ΕΡΑ μας είπε πως ενώ οι ανεξάρτητοι έχουν φέρει μια πανεπιστήμιο - κεντρική προσέγγιση στον φοιτητικό συνδικαλισμό που έλειπε, την φέρνουν χωρίς το πολιτικό και ιδεολογικό υπόβαθρο που χρειάζεται αυτή η κίνηση λέγοντας μας μάλιστα πως ακόμη κι αν οι ανεξάρτητοι κατάφερναν με κάποιον τρόπο τις επιδιώξεις τους τα πανεπιστήμια δεν θα ήταν παρά “ουτοπικές νησίδες μέσα σε μία κοινωνία κόλαση”. Το ΕΡΑ αγωνίζεται για την δημοκρατία και τον σοσιαλισμό εντός και εκτός Πανεπιστημίου κάτι που δεν κάνει καμία ανεξάρτητη παράταξη.

Ύψιστα σημαντική μας είπαν πως θεωρούν και την πολιτική ζύμωση των μελών τους, διαβάζοντας βιβλία εντός της ευρύτερης μαρξιστικής ομπρέλας και οργανώνοντας πολιτικές συζητήσεις από τις οποίες ακόμη κι αν υπάρχουν διαφωνίες υπάρχει πάντα διάθεση για συνδιαμόρφωση, απορρίπτοντας τον ιδεολογικό δογματισμό της ΚΝΕ.

Συγκεκριμένα μας είπαν πως “διαφωνούν με την αυστηρή ιδεολογική κατήχηση της ΚΝΕ όπως και με την “τελείως απολιτίκ προσέγγιση της ΠΑΣΠ”. Το ΕΡΑ “είναι ανοιχτό να ακούσει διαφορετικές απόψεις εντός του δημοκρατικού και σοσιαλιστικού τόξου και μέσω αυτών να γίνουν εποικοδομητικοί διάλογοι”. 

Δηλαδή το ΕΡΑ θέλει να βρει τον χρυσό κανόνα μεταξύ της κομματικής εκμετάλλευσης του φοιτητικού συνδικαλισμού και της απολιτικής συνδικαλιστικής προσέγγισης, γίνοντας μία ακομμάτιστη αλλά και βαθύτατα πολιτική οργάνωση εντός του Πανεπιστημίου.

Συνδυάζοντας τις ανάγκες του Πανεπιστημίου όπως “τις καταρρέουσες κτιριακές υποδομές” και την ανάγκη “για τη διατήρηση και την επέκταση των δωρεάν μεταπτυχιακών του Παντείου” με τον αγώνα για τα θέματα της κεντρικής πολιτικής όπως το έγκλημα των Τεμπών, την οικονομική υποβάθμιση των δημοσίων πανεπιστημίων και την εναντίωση στον νεοφιλελευθερισμό.

Συγκεκριμένα λένε πως “είναι η μόνη δύναμη που έδωσε στους φοιτητές τη δυνατότητα όχι απλώς να πουν τα παράπονά τους αλλά να αναδείξουν παθογένειες και να προτείνουν λύσεις”.

Φυσικά όμως το ΕΡΑ δεν ανακάλυψε τον τροχό. Αυτό που προτείνουν το έχουν προσπαθήσει πολλές άλλες ανεξάρτητες καλοπροαίρετες και κακοπροαίρετες φοιτητικές παρατάξεις.

Μπροστά σε παρατάξεις σαν την ATTACK, την Ρωγμή και την ΑΡΑΣ θα έχουν σκληρό ανταγωνισμό και θα πρέπει να αποδείξουν έμπρακτα την υπεροχή τους, όπως επίσης και την ανθεκτικότητα τους απέναντι σε οπορτουνιστικά και οργανωμένα εισοδιστικά στοιχεία.

Να μην αφήσουν τον εαυτό τους να εκφυλιστούν σαν την ΑΡΑΣ, ούτε να περιθωριοποιηθούν σαν τα υπόλοιπα παρόμοιά τους σχήματα. Να αποδείξουν πως ο ανεξάρτητος και ιδεολογικά φορτισμένος συνδικαλισμός όχι μονάχα μπορεί να υπάρξει αλλά μπορεί και να κερδίσει τις καρδιές και τα μυαλά των φοιτητών, να γίνει πρώτη δύναμη όπως προσωπικά πιστεύω πως του αξίζει.

Μέχρι τότε όμως τους εύχομαι καλό κουράγιο και καλό αγώνα. Τους εύχομαι να λύσουν τον γόρδιο δεσμό που τόσες άλλες παρόμοιες με αυτούς παρατάξεις δεν έχουν καταφέρει από την αρχή της μεταπολίτευσης ή αν δεν τα καταφέρουν και είναι γραφτό στην μοίρα τους να υπάρξουν ως ένας όμορφος διάττοντας αστέρας τουλάχιστον να ωφελήσουν το πανεπιστήμιό τους και το γενικότερο φοιτητικό κίνημα κατά την διάρκεια της ύπαρξης τους.

Βενσερέμος!